بررسی نقش واسطه ای تاب آوری و خودکارآمدی تحصیلی در مدل علی تاثیر تعامل استاد–شاگردی بر درگیری تحصیلی دانشجویان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 مدیریت آموزشی، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران

10.22084/j.psychogy.2022.25646.2427

چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ای تاب آوری و خودکارآمدی تحصیلی در مدل علی تاثیر تعامل استاد–شاگردی بر درگیری تحصیلی دانشجویان دانشگاه خوارزمی بوده است. روش این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها کمی از نوع مطالعات همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه خوارزمی در نیم سال دوم تحصیلی 1400-1399 به تعداد 14542 می باشد. تعداد 374 نفر با روش نمونه گیری در دسترس بعنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. جهت گردآوری داده های پژوهش از پرسشنامه های درگیری تحصیلی ریو (۲۰۱۳)، تاب آوری ساموئلز (2009)، تعامل استاد-شاگردی مورای و زوویچ (2010) و خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (1999) استفاده شده است. برای تحلیل داده های پژوهش از روش تحلیل مسیر، در محیط نرم افزار AMOS استفاده شد. یافته ها حاکی از آن است که مدل پژوهش برازش کاملی با داده ها دارد. در این مدل تعامل استاد-شاگردی بر تاب آوری تحصیلی، خودکارآمدی و درگیری تحصیلی اثر مستقیم و معنی داری دارد (01/0>p). بعلاوه اثرات تاب آوری تحصیلی بر درگیری تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی بر درگیری تحصیلی نیز معنادار بود (01/0>p). و تعامل استاد-شاگردی بر خودکارآمدی و تاب آوری تحصیلی اثر غیرمستقیم و معناداری داشت. بنابراین و با توجه به نتایج بدست آمده بدیهی است تعامل سازنده بین اساتید و شاگردان باعث افزایش تاب آوری تحصیلی خودکارآمدی تحصیلی و درگیری تحصیلی آنها می شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Investigating the mediating role of resilience and academic self-efficacy in the causal model of the effect of teacher-student interaction on students' academic engagement

نویسندگان [English]

  • kamran malekpour lapari 1
  • azam bakhteyari reneni, 2
1 Educational Management, Faculty of Management, Kharazmi University, Tehran, Iran.
2 Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Payame Noor University, Isfahan, Iran
چکیده [English]

The aim of this study was to investigate the mediating role of resilience and academic self-efficacy in the causal model of the effect of teacher-student interaction on academic engagement of Kharazmi University students. The method of this research is quantitative in terms of practical purpose and in terms of data collection method. The statistical population of this study includes 14542 students of Kharazmi University in the second half of the academic year 2021-2022. A total of 374 people were selected as a research sample by simple random sampling method. To collect research data, Rio Academic Involvement Questionnaire (2013), Samuels Resilience (2009), Murray-Zovich (2010) Master-Student Interaction, and Jenks & Morgan (1999) Academic Self-Efficacy Questionnaire were used. To analyze the research data, path analysis method was used in AMOS software environment. Findings indicate that the research model fits perfectly with the data. In this model, teacher-student interaction has a direct and significant effect on academic resilience, self-efficacy and academic engagement (p <0.01). In addition, the effects of academic resilience on academic engagement and academic self-efficacy on academic engagement were also significant (p <0.01). And the teacher-student interaction had an indirect and significant effect on academic self-efficacy and resilience. Therefore, according to the obtained results, it is obvious that constructive interaction between teachers and students increases their resilience, self-efficacy and academic engagement.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Academic Resilience
  • teacher-student interaction
  • Academic self-efficacy
  • Academic Engagement