اثربخشی یادگیری معکوس بر اهمال‌کاری و خود تنظیمی تحصیلی دانش‌آموزان پسر دارای اختلال ریاضی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه لرستان

2 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

10.22084/j.psychogy.2022.25345.2398

چکیده

هدف: هدف از این پژوهش تعیین اثربخشی یادگیری معکوس بر اهمالکاری و خود تنظیمی تحصیلی دانش‌آموزان پسر دارای اختلال ریاضی شهر خرم آباد بود.

روش: این پژوهش در قالب روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل نابرابر انجام شد. تمامی دانش-آموزان پسر ۱۵-۱۳ سال دارای اختلال ریاضی شهر خرم آباد در سال ۴۰۱-۱۴۰۰ که در دوره اول متوسطه مشغول به تحصیل بودند، جامعه‌آماری این پژوهش را تشکیل دادند. از میان جامعه آماری، تعداد ۲۸ دانش‌آموز دارای اختلال ریاضی به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب، و همگی به شیوه تصادفی در گروه‌های آزمایش (۱۴ نفر) و گواه (۱۴ نفر) گمارش شدند. به منظور جمع‌آوری داده‌های پژوهش از پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۴)، پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی سواری و عرب‌زاده (۱۳۹۲)، آزمون ریاضی کی‌مت کانولی (۱۹۸۸) استفاده شد. آموزش یادگیری معکوس به مدت ۹ جلسه ۴۵ دقیقه ای برای گروه آزمایش ارائه شد. به منظور تحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس تک متغیره و چند متغیره استفاده شد.

یافته‌ها: نتایج تجزیه و تحلیل یافته‌های پژوهش نشان داد که آموزش یادگیری معکوس در کاهش اهمالکاری و بهبود خود تنظیمی تحصیلی دانش‌آموزان دارای اختلال ریاضی موثر است (۰۵/۰P<).

نتیجه‌گیری: نظر به نتایج حاصل از این پژوهش می‌توان بیان کرد که آموزش یادگیری معکوس، آموزشی اثربخش در راستای کاهش اهمالکاری و بهبود خود تنظیمی تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری به‌ویژه اختلال ریاضی است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The effectiveness of reverse learning on procrastination and academic self-regulation of male students with math disorders

نویسندگان [English]

  • hafez padarvand 1
  • Ezatollah Ghadampour 2
  • Ghasem saffari 3
  • Kobra Alipour 1
2 Professor, Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, Lorestan University, Khorramabad, Iran.
3 Master of Clinical Psychology
چکیده [English]

Objective: The aim of this study was to determine the effectiveness of reverse learning on procrastination and academic self-regulation of male students with math disorders in Khorramabad.

Method: This research was conducted in a quasi-experimental method with a pretest-posttest design with unequal control group. All 13-15 year old male students with math disorders in Khorramabad in 2021-2022 who were studying in the first year of high school, formed the statistical population of this study. From the statistical population, 28 students with math disorders were selected by available sampling method, and all of them were randomly assigned to the experimental (n = 14) and control (n = 14) groups. In order to collect research data, Solomon and Rathblum (1984) academic procrastination questionnaire, Savari and Arabzadeh academic self-regulatory questionnaire (2013), and Kiyam Canoli (1988) mathematical test were used. Reverse learning training was provided for 9 sessions of 45 minutes for the experimental group. Univariate and multivariate analysis of covariance were used to analyze the data.

Results: The results of the analysis of research findings showed that reverse learning training is effective in reducing procrastination and improving academic self-regulation of students with mathematical disorders (P <0.05).

Conclusion: According to the results of this study, it can be said that reverse learning education is an effective education in order to reduce procrastination and improve academic self-regulation of students with learning disabilities, especially math disorders.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Reverse Learning
  • academic procrastination
  • Academic Self-Regulation
  • Math Disorder
  • Male students