بررسی مقایسه‌ای میزان توجه و کنترل پاسخ در دو گروه افراد بیش فعال- کمبود توجه و اختلال شناختی

نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار روانشناسی گروه علوم تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان

2 کارشناسی ارشد روانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده

هدف: هدف از این پژوهش بررسی مقایسه‌ای میزان توجه و کنترل پاسخ افراد بیش‌فعال و اختلال شناختی بود.
روش: روش آماری توصیفی- تحلیلی از نوع علی- مقایسه‌ای بود. جامعه آماری این پژوهش شامل 160 نفر (120 نفر دارای اختلال شناختی و 30 نفر دارای اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه) از افراد مراجعه‌کننده به مرکز مشاوره پیوند کرمان از فروردین 1394 تا فروردین 95 بود. نمونه شامل 34 نفر با اختلال شناختی بود که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده و 30 نفر با اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه که از لحاظ سنی با گروه شناختی همتا شده بودند، انتخاب گردیدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه عملکرد مداوم نسخه اعداد وبرای تجزیه تحلیل داده‌ها از آزمون t مستقل استفاده شد.
یافته­ها: نتایج نشان داد که تفاوت معنادار بین میانگین‌های نمرات دو گروه از افراد بیش‌فعالی عدم‌تمرکز و اختلال شناختی در متغیر ابعاد توجه (آمادگی، تمرکز و سرعت) و ابعاد کنترل پاسخ (احتیاط، تداوم و استقامت) وجود دارد.
نتیجه‌گیری: بنابراین گر این اختلال در دوره کودکی به درستی تشخیص داده شود و مورد درمان/های مناسب قرار گیرد می‌تواند از بروز خطرات جبران‌ناپذیر از قبیل ترک تحصیل، اعتیاد به مواد مخدر، کاهش اعتمادبه‌نفس، بزهکاری و پرخاشگری در بزرگسالی جلوگیری کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparative examination of attention and answer control rate in two groups of people with attention –deficit hyperactivity disorder and cognitive disorder

نویسندگان [English]

  • hossein jenaabadi 1
  • mahbobeh ghavidel 2
2 PHYCOLOJY
چکیده [English]

Objective: The aim of this study was to comparatively examine the attention and answer control in people with attention-deficit hyperactivity disorder and cognitive disorder.
Method: The statistical method was descriptive-analytical of comparative- casual type. The statistical population of this study included 160 persons (120 patients with cognitive disorder and 30 patients with attention-deficit hyperactivity disorder) from people referring to Kerman Peivand consultation center since March 2015 to March 2016. The sample included 34 patients with cognitive disorder who were selected by simple sampling method and 30 patients with attention-deficit hyperactivity disorder who were matched with cognitive group in age perspective. For collecting data, the questionnaire of numbers version continuous operation and for data analysis independent t-test was used.
Results: The results showed that there is a significant difference between scores means of two groups of attention-deficit hyperactivity and cognitive disorder in variable of attention dimensions (readiness, focus and speed) and answer control dimensions (precaution, continuity and perseverance).
Conclusion: Therefore, if this disorder is diagnosed accurately in childhood and is treated with suitable methods, irrecoverable risks accession such as dropout, addiction to drugs, reduction of self-confidence, delinquency and aggression in adulthood could be prevented.

کلیدواژه‌ها [English]

  • attention
  • answer control
  • attention –deficit hyperactivity
  • cognitive disorder

احمدی بجق، آزیتا؛ بخشی­پور، باب اله؛ سعیدی‌نژاد، حجت و احمدی بجق، سودابه. (1393). «مقایسه توجه انتخابی و حافظه کاری افراد مبتلا به اختلال وسواس فکری- عملی و افسرده با افراد بهنجار (از دیدگاه نوروپسیکولوژی)». تازه‌های علوم شناختی، (2)16، 47-37.

بوجاری، سپیده؛ حقگو، حجت‌اله؛ رستمی، رضا و قنبری، سحر. (1394). «بررسی ارتباط بین کارکردهای شناختی و عملکرد تحصیلی در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه، بیش‌فعالی». مجله علوم پیراپزشکی و توانبخشی مشهد، (4)4، 35-27.

حسین خانزاده، عباسعلی. (1392). «آموزش مهارت‌های اجتماعی به کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی». تعلیم و تربیت استثنایی، (8)13، 41-23.

قمری گیوی، حسین؛ نریمانی، محمد و محمودی، هیوا. (1391). «اثربخشی نرم‌افزار پیشبرد شناختی بر کارکردهای اجرایی، بازداری پاسخ و حافظه کاری کودکان دچار نارساخوانی و نقص توجه/ بیش فعالی». مجله‌ی ناتوانی‌های یادگیری، (2)1، 115-98.

مدنی، اعظم سادات؛ حیدری نسب، لیلا؛ یعقوبی، حمید و رستمی، رضا. (1393). «بررسی اثربخشی نوروفیدبک در کاهش نشانه‌های نقص توجه و تمرکز و کاهش بیش‌فعالی در بزرگسالان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی». دو فصلنامه علمی-پژوهشی دانشگاه شاهد، (60)18، 33-24.

Arabgol, F.; Hayati, M. and Hadid, M. (2004). Prevalence of attention deficit hyperactivity disorder in a group of students. A Research papers Journal Cognitive Science Newsa, 6(2-1), 73-78.

Bakhshi, S.; Najati, V.; Rezayi, S. and Hekmati, I. (2012). “Epidemiology of Attention Deficit/ Hyperactive Disorder among Third Grade Primary School Students of Rasht. 2007-2008”. Hakim Research Journal, 14(4), 203-10.

Bakhshi, S. (2010). Effect of selected attention-related tasks on sustained attention in children with attention deficit hyperactive disorder. Thesis for Bs of occupational therapy occupational therapy faculty of University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran; [Persian].

Barkley, A.; Russell, A.; Kevin, R.; Murphy, KR. and Fischer M. (2010). ADHD in adults: What the science says. Guildf Press.

Castellanos, F. X.; Sonuga-Barke, E. J.; Milham, M. P. and Tannock, R. (2006). Characterizing cognition in ADHD: beyond executive dysfunction. Trends in Cognitive Sciences Journal, 10(3), 117-123

Davids, E. and Gastpar, M. (2005). Attention deficit hyperactivity disorder and border line personality disorder. Neuro-Psychopharmacology & Biological Psychiatry 29(6), 865-877.

Kroes, M.; Kessels, A.G.; Kalff ,A.C.; Feron, F.J.; Vissers, Y.L.; Jolles, J.; Vles, J.S. (2002). Quality of movement as predictor of ADHD: result from a prospective population study in 5- and 6- year- old children. Journal of Developmental Medicine & Child Neurology, 44(11), 753-760.

Largotta, D. (2009). Adolescents with attention defi- cit/hyperactivity disorder: WISC-IV Working me-mory and processing speed indices. PhD dissertation. Farleigh Dickinson University

Mash, E. J. and Wolfe, D. A. (2010). Abnormal Child Psychology. Boston, MA: Cengage Learning.

Moradi, A.; Khabazkhoob, M.; Agah, T.; Javaherforoushzadeh, A.; Rezvan, B.; Haeri Kermani Z. and Plahang S. (2008). The prevalence of attention deficit hyperactivity disorder (ADHD) among school children of Nishaboor-Iran during 2006. Journal of Gorgan University Medical Science, 10(2), 37-42. (Persian).

Moreno-García, I.; Delgado-Pardo, G. and Roldán-Blasco, C. (2015). Attention and response control in ADHD. Evaluation through integrated visual and auditory continuous performance test. The Spanish Journal of Psychology, 18, DOI: http://dx.doi.org/10.1017/sjp. 2015.2.

Moriyama, T.; Polanczyk, G. and Rohde, L. (2012); National Institute of Developmental Psychiatry for Children and Adolescents. The Journal of the American Society for Experimental Neurot herapeutics, 9, 588-598

Pinchen, Y.; Chung-Ping, C.; Chen-Lin, C.; Tai-Ling, L.; Hsiu-Yi, H. and Cheng-Fang, Y. (2013). Wechsler Intelligence Scale for Children 4th edition-Chinese version index scores in Taiwanese children with attention-deficit/hyperactivity disorder. Psychiatry and Clinical Neurosciences, 67(2), 83-91.

Sergeant, J. A. (2000). The cognitive-energetic model: an empirical approach to Attention deficit Hyperactivity Disorder.  Neuroscience & Bio behavioral Reviews, 24, 7-12.

Spetie, L. and Arnold, E. L. (2007). Attention deficit hyperactivity disorder, Lewis’s child and adolescent psychiatry. 4th. Network: Lippincott, Williams and Wilkins, 430-54.

Tongkun, SH.; Xia; L.; Jia, S.; Na, Z.; Caihong Wei, X.; Lijie, W. and Akemi, T. (2012). EEG characteristics and visual cognitive function of children with attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). Brain and Development, 34: (10), 806-811.