مدلیابی روابط ساختاری اشتیاق تحصیلی دانشجویان براساس تدریس تحول‌آفرین، خودکارآمدی تحصیلی با میانجیگری نقش سرزندگی تحصیلی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران

2 دانشیار/دانشگاه علامه طباطبایی

3 استاد، گروه سنجش و اندازه گیری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

4 استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

چکیده

هدف: اشتیاق تحصیلی یکی از شاخص‌های کیفیت دانشگاهی محسوب می‌شود. پژوهش حاضر با هدف مدل‌یابی علِّی اشتیاق تحصیلی براساس خودکارآمدی و تدریس تحول‌آفرین با میانجی‌گری سرزندگی تحصیلی انجام شد.
روش: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر روش مدل‌یابی معادلات ساختاری است. جامعه‌ی آماری این پژوهش را کلیه‌ی دانشجویان دورۀ کارشناسی مجتمع آموزش عالی اسفراین در سال تحصیلی 96-1395 تشکیل دادند. نمونۀ پژوهش شامل 304 دانشجو (253 پسر، 51 دختر) بود که با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های: الف) اشتیاق تحصیلی (فردریکز، بلومنفیلد، پاریس، 2004)، ب) سرزندگی تحصیلی (حسین چاری و دهقانی‌زاده، 1391)، ج) خودکارآمدی تحصیلی (اون و فرامن، 1998)، د) تدریس تحول‌آفرین (بوچامپ، بارلینگ، مارتن، کیث و زومبو،2010) استفاده شد.
یافتهها: خودکارآمدی تحصیلی و تدریس تحول‌آفرین بر اشتیاق تحصیلی اثر مستقیم مثبت و معنادار دارند. خودکارآمدی تحصیلی و تدریس تحول‌آفرین از طریق سرزندگی تحصیلی بر اشتیاق تحصیلی اثر غیرمستقیم مثبت و معنادار دارند. سرزندگی تحصیلی به‌طور مثبت اشتیاق تحصیلی را پیش‌بینی می‌کند. در مجموع، نتایج بیانگر آن است که سرزندگی تحصیلی بین خودکارآمدی تحصیلی، تدریس تحول‌آفرین و اشتیاق تحصیلی دانشجویان، نقش میانجی‌گری دارد.
نتیجهگیری: با تقویت خودکارآمدی تحصیلی دانشجویان و استفادۀ استادان از روش تدریس تحول‌آفرین می‌توان به دانشجویان کمک کرد تا بر مسائل و مشکلات تحصیلی خود غلبه کنند و سرزندگی تحصیلی خود را افزایش دهند. این عوامل می‌تواند در تعامل با یکدیگر، اشتیاق تحصیلی دانشجویان را ارتقا بخشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Structural Equation Modeling of Students' academic engagement based on Academic Self-efficacy, transformational teaching with the Mediation Role of Academic Buoyancy

نویسندگان [English]

  • leila javadi elmi 1
  • Hassan Asadzadeh 2
  • fariborz dortaj 3
  • ali delavar 4
1 . دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران. ایران
2 Associate Professor/Allame tabatabaie university
چکیده [English]

The aim of This study was Structural Equation Modeling of Students' academic engagement based on Academic Self-efficacy, transformational teaching with the Mediation Role of Academic Buoyancy in students' of Esfarayen University and a type of correlation research based on structural equation modeling. The statistical population of this study was all students of Esfarayne University. In this research, 304 students (253 boys, 51 girls) were selected using random cluster sampling. academic engagement scale (Fredericks, Blumenfild, Paris, 2004), academic buoyancy (Hossein Chari and Dehghanizadeh 2012), Academic self-efficacy(Owen & Froman, 1998), Transformational teaching (Beauchamp et al, 2010) were used to measure variables under study. Data analysis showed that Academic self-efficacy and transformational teaching have a direct effect on academic engagement. Also, Academic self-efficacy and transformational teaching have indirect effects through academic buoyancy on academic engagement. In total, the variables of the research were able to predict about %53 of the variance of academic engagement.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Academic Engagement
  • Academic buoyancy
  • Transformational teaching
  • Academic self-efficacy