دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 The effectiveness of self-compassion training on emotional expression and social self-efficacy students اثربخشی آموزش شفقت به خود بر ابرازگری هیجانی و خودکارآمدی اجتماعی دانش‌آموزان 6504 10.22084/j.psychogy.2026.28108.2604 FA علیرضا بابایی زارچ کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران 0000-0003-1112-1281 کاظم برزگر بفرویی دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران 0000-0002-5649-0016 حسین حسنی استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران 0000-0002-7580-165X Journal Article 2023 07 30 Objective: The present study was conducted with the aim of determining the effectiveness of self-compassion training on emotional expression and social self-efficacy of sixth grade male students of Zarch district primary school. Methods: The research method was semi-experimental with a pre-test and post-test design with a control group. The statistical population included all male students of the sixth grade of Zarch primary school in the academic year 2021-2022. Based on the requirements of experimental research, 30 students were selected as the statistical sample and randomly assigned to two groups of 15 (experimental and control). The Social Self-Efficacy Questionnaire and the Emotional Expressiveness Questionnaire were used to measure the research variables. The experimental group received self-compassion training in eight 60-minute sessions, while the control group received no intervention. Results: The results of multivariate analysis of covariance (MANCOVA) indicated a significant difference between the experimental and control groups in terms of social self-efficacy and emotional expressiveness. Therefore, self-compassion training was found to be effective in improving students' social self-efficacy and emotional expression. Moreover, self-compassion training significantly increased the mean scores of the subcomponents of emotional expression (expressing positive emotions and expressing intimacy) and decreased the mean scores of expressing negative emotions in the experimental group. Conclusions: Based on the findings, it can be concluded that teaching self-compassion leads to an improvement in the feeling of psychological health during emotional experiences and enhances psychological resources, including students' sense of self-efficacy. Therefore, self-compassion training can be considered an effective intervention for promoting emotional and social competencies in elementary school students. هدف: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش شفقت به خود بر ابرازگری هیجانی و خودکارآمدی اجتماعی دانش‌آموزان پسر پایه ششم دبستان منطقه زارچ انجام شد. روش: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون به همراه گروه کنترل بود. جامعه پژوهش تمامی دانش‌آموزان پسر پایه ششم مقطع دبستانی شهر زارچ در سال 1400-1401 بود که مطابق با پژوهش‌های آزمایشی 30 نفر به‌صورت در دسترس به‌عنوان نمونه آماری انتخاب و به‌صورت تصادفی 15 نفر از آن‌ها به گروه آزمایش و 15 نفر از آن‌ها به گروه کنترل اختصاص داده شدند. پرسشنامه خودکارآمدی اجتماعی و پرسشنامه ابرازگری هیجانی، جهت سنجش متغیرهای پژوهش استفاده شد. گروه آزمایش در 8 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت آموزش شفقت به خود قرار گرفتند؛ اما گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکوا) نشان داد که از نظر خودکارآمدی اجتماعی و ابرازگری هیجانات بین گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنی‌داری وجود دارد؛ بنابراین آموزش شفقت به خود بر بهبود خودکارآمدی اجتماعی و ابرازگری هیجانی دانش‌آموزان مؤثر بوده است. همچنین آموزش خودشفقت‌ورزی به‌صورت معنی‌داری توانسته است میانگین مؤلفه‌های ابرازگری هیجانی (ابراز هیجانات مثبت، ابراز صمیمیت) را در گروه آزمایش افزایش و مؤلفه ابراز هیجانات منفی را کاهش دهد. نتیجه‌گیری: در نتیجه آموزش شفقت به خود منجر به‌بهبود احساس سلامت روان‌شناختی در بروز هیجانات و افزایش منابع روان‌شناختی از جمله احساس خودکارآمدی دانش‌آموزان می‌شود.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 The Effectiveness self-efficacy counseling on academic motivation and personal identity and academic stress of high school students اثربخشی مشاوره خودکارآمدی بر انگیزش تحصیلی و هویت فردی و تنیدگی تحصیلی دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول 6443 10.22084/j.psychogy.2025.30412.2767 FA شیوا زارعی کارشناس ارشد مشاوره مدرسه، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران عذرا محمدپناه اردکان دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران 0000-0003-0259-5733 فاطمه بهجتی اردکانی استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران عاطفه رحیم نژاد دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران 0009-0007-2923-8863 Journal Article 2025 01 24 Objective: This study aimed to determine the effectiveness of self-efficacy counseling on academic motivation, personal identity, and academic burnout in middle school students. Methods: This study was conducted using a quasi-experimental method with a nonequivalent control group design and a follow-up period on all female middle school students in Meybod in the academic year 2021-2022. A convenience sample of 30 students was randomly assigned to two groups of 15 (experimental and control). Participants completed the Sherer et al. (1982) Self-Efficacy Scale, the Vallerand et al. (1992) Academic Motivation Scale, the Berzonsky (1989) Identity Style Inventory, and the Ang and Huan (2006) Academic Burnout Scale. After group assignment, the experimental group received a 10-session, 90-minute self-efficacy counseling protocol. A follow-up was conducted one month after the post-test. Data were analyzed using SPSS version 26 and repeated measures ANOVA. Results: The findings revealed that self-efficacy counseling significantly increased mean scores of academic motivation (P<0.001), personal identity, informational identity, normative identity, and identity commitment, while decreasing mean scores of identity diffusion/avoidance (P<0.001). Additionally, the intervention significantly reduced academic burnout in middle school students (P<0.001). The follow-up study indicated the sustainability of the intervention's effects over time (P<0.001). Conclusions: The results support the effectiveness of self-efficacy counseling in enhancing academic motivation, personal identity, and reducing academic burnout among middle school students. هدف: این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی مشاوره خودکارآمدی بر انگیزش تحصیلی و هویت فردی و تنیدگی تحصیلی دانش‌آموزان مقطع متوسطه انجام شد. روش: پژوهش حاضر به روش نیمه آزمایشی با طرح گروه کنترل نابرابر همراه با دوره پیگیری انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش، کلیه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه‌ اول شهر میبد در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس، 30 نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری (آزمایش و کنترل) جایابی شدند. شرکت‌کنندگان به پرسشنامه‌ استاندارد خودکارآمدی شرر و همکاران (1982)، انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (1992)، سبک هویت برزونسکی (1989) و تنیدگی تحصیلی آنگ و هوان (2006) پاسخ دادند. پس از انتخاب‌ گروه‌ها، پروتکل مشاوره خودکارآمدی طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای به گروه آزمایش آموزش ارائه شد. یک ماه پس از اجرای پس آزمون، مرحله پیگیری صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از نرم افزار SPSS نسخه 26 و آزمون‌ تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر، استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش بیان می‌دارند که مشاوره خودکارآمدی باعث افزایش میانگین نمرات انگیزش تحصیلی (001/0>P)، افزایش میانگین نمرات هویت فردی، هویت اطلاعاتی، هویت هنجاری، تعهد هویت و کاهش میانگین نمرات هویت سردرگمی/اجتنابی شده است (001/0>P) و همچنین نمرات تنیدگی تحصیلی دانش‌آموزان مقطع متوسطه را نیز کاهش داده است (001/0>P). مطالعه پیگیری نیز بیانگر پایداری اثر مداخله در طول زمان بوده است (001/0>P). نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از تاثیرگذاری مشاوره خودکارآمدی بر انگیزش تحصیلی، هویت فردی و تنیدگی تحصیلی دانش‌آموزان مقطع متوسطه اول حمایت می‌کنند.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 The Relationships between flexible meta-trait personality factors and creativity among students: The mediating role of type I thinking styles رابطه صفات شخصیتی فراصفت انعطاف‌پذیر با خلاقیت در بین دانشجویان: نقش میانجی سبک‌های تفکر نوع اول 6695 10.22084/j.psychogy.2026.31023.2798 FA فائزه طاهرفر دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0009-0008-2445-699X منصور بیرامی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. جلیل باباپورخیرالدین استاد، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0001-9163-6386 Journal Article 2025 05 30 Objective: In the current era, which is accompanied by complex challenges, creativity, by becoming a strategic skill, plays an irreplaceable role in solving problems and improving mental health. This study aimed to investigate the relationship between the personality factors of the flexible meta-trait (openness to experience and extraversion) and creativity with the mediation of type I thinking styles. Methods: The present study was conducted using a descriptive-correlation method of path analysis. The statistical population of the study was undergraduate and graduate students of Tabriz Islamic Art University in the academic year 1403-1404, of which 228 people were selected as a statistical sample using a multi-stage cluster random sampling method. Data were collected using the NEO personality questionnaire (McCray and Costa, 1992), thinking styles (Sternberg and Wagner, 1992), and the creativity scale (Abedi, 1993) and analyzed with SPSS-27 and Smart PLS-V3 software. Results: The results showed that the direct path coefficient of openness to experience to creativity (p<0.001) was significant; however, the effect of extraversion on creativity was not confirmed. The indirect path coefficients of openness to experience through legislative and judgmental styles (p<0.05) and liberalism (p<0.001) were also significant. Conclusions: The results indicate a positive effect of openness to experience and no effect of extraversion on creativity. legislative, judicial, and liberal thinking styles have a mediating role in the relationship between openness to experience and creativity. Considering that thinking styles can be taught, developing and implementing appropriate educational programs in academic centers can play an effective role in promoting creativity. هدف: در عصر حاضر که با مسائل پیچیده‌ای‌ توام است، خلاقیت با تبدیل شدن به یک مهارت راهبردی، نقش بی‌بدیلی در حل مسائل و بهبود سلامت روان ایفا می‌کند. این پژوهش با هدف بررسی رابطة بین عوامل شخصیتی فراصفت انعطاف‌پذیر (گشودگی به تجربه و برون‌گرایی) و خلاقیت با میانجی‌گری سبک‌های تفکر نوع اول انجام شد. روش: پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی ـ همبستگی از نوع تحلیل مسیر انجام شد. جامعة آماری پژوهش، دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه هنر اسلامی تبریز در سال تحصیلی 1403-1404 بودند که از این تعداد، 228 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چند مرحله‌ای به عنوان نمونة آماری انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامة شخصیتی نئو (مک‌کری و کاستا، 1992)، سبک‌های تفکر (استرنبرگ و واگنر، 1992) و مقیاس خلاقیت (عابدی، 1993) گرد‌آوری و با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-27 و Smart PLS-V3 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که ضریب مسیر مستقیم گشودگی به تجربه بر خلاقیت (001/0>p) معنادار است؛ با ‌این‌ حال، تأثیر برون‌گرایی بر خلاقیت تأیید نشد. ضرایب مسیرهای غیرمستقیم گشودگی به تجربه از طریق سبک‌های قانون‌گذارانه و قضاوتی (05/0>p) آزادمنشانه(001/0>p) نیز معنادار بودند. نتیجه‌گیری: نتایج بیانگر تأثیر مثبت گشودگی به تجربه و عدم تأثیر برون‌گرایی بر خلاقیت است. همچنین سبک‌های تفکر قانون‌گذارانه، قضاوتی و آزادمنشانه در رابطة بین گشودگی به تجربه و خلاقیت نقش میانجی دارند. باتوجه به قابل آموزش بودن سبک‌های تفکر، تدوین و اجرای برنامه‌های آموزشی مناسب در مراکز دانشگاهی می‌تواند نقش مؤثری در ارتقای خلاقیت ایفا کند.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 The Effect of an RTI-Based Instructional Program on Procedural Knowledge and Conceptual Understanding in Students with Mathematical Learning Disabilities تأثیر برنامۀ آموزشی مبتنی بر رویکرد پاسخ به مداخله بر دانش رویهای و درک مفهومی در دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ریاضی 6696 10.22084/j.psychogy.2026.31128.2803 FA مهدیه بابایی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران سیاوش طالع پسند استاد، گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران محمدآقا دلاور پور استادیار، گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2025 06 11 Objective: The present study aimed to determine the effectiveness of an RTI-based instructional program in improving procedural knowledge and conceptual understanding in students with mathematical learning disabilities. Methods: This research employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest–follow-up and a control group. The statistical population consisted of fourth-grade male students with mathematical learning disabilities in Semnan during the 2023–2024 academic year. A voluntary sampling method was used, and after screening, 16 students were randomly assigned to the experimental and control groups (8 students in each group). The experimental group received an instructional program based on RTI over 18 thirty-five-minute sessions across six weeks, whereas the control group received a lower-intensity version over 5 sessions. Procedural knowledge and conceptual understanding were measured at three time points, and data were analyzed using repeated-measures MANOVA. Results: The findings showed that the average scores of the experimental group compared to the control group in problem solving and addition, subtraction, multiplication, and division scores not only increased significantly in the post-test, but also the effects were stable until follow-up. Conclusions: The RTI-based instructional approach is effective in improving procedural knowledge and conceptual understanding among students with mathematical learning disabilities and can be utilized in instructional programs tailored to their needs. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی برنامۀ آموزشی مبتنی ‌بر رویکرد پاسخ ‌به ‌مداخله بر بهبود دانش رویه‌ای و درک مفهومی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ریاضی انجام شد. روش: این پژوهش به‌صورت نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون ـ پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان پسر پایۀ چهارم ابتدایی با اختلال یادگیری ریاضی در شهر سمنان در سال تحصیلی ۱۴۰3–۱۴۰2 بود. نمونه‌گیری به‌صورت داوطلبانه انجام شد و پس از غربالگری، ۱۶ دانش‌آموز به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۸ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی شش هفته در ۱۸ جلسۀ ۳۵ دقیقه‌ای تحت برنامۀ آموزشی قرار گرفت؛ و گروه کنترل فعال با هدف کنترل اثرات غیراختصاصی فقط پنج جلسۀ آموزشی با شدت کمتر دریافت کرد. دانش رویه‌ای و درک مفهومی در سه مرحله سنجیده شد و داده‌ها با آزمون واریانس چند متغیری با اندازه‌گیری‌های مکرر تحلیل شدند. یافته‌ها: یافتهها نشان داد که میانگین نمرات گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در حل مسئله و نمرات جمع، تفریق، ضرب و تقسیم در پس‌آزمون به‌طور معناداری افزایش یافت؛ و اثرات آن تا پیگیری پایدار بود (001/0 > p). نتیجه‌گیری: این رویکرد در ارتقای دانش‌رویه‌ای و درک مفهومی دانش‌آموزان با اختلال یادگیری ریاضی مؤثر است و می‌تواند در برنامه‌های آموزشی متناسب با نیازهای آنان به‌کار گرفته شود.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 Choice theory training: Cognitive flexibility and self-criticism in mothers of children with hearing impairment آموزش تئوری انتخاب: انعطاف‌پذیری شناختی و خودانتقادی در مادران کودکان با آسیب شنوایی 6467 10.22084/j.psychogy.2025.31153.2807 FA طیبه نظری کهنگی دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0006-7279-3355 محمد عاشوری دانشیار، گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیاز خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-1685-2932 Journal Article 2025 06 19 Objective: Mothers of children with hearing impairment face numerous challenges. They may have reduced cognitive ability and self-efficacy, and may be negatively critical of themselves or others. The present study aimed to investigate the effectiveness of choice theory training on cognitive flexibility and self-criticism in mothers of children with hearing impairment. Methods: This research was conducted using an experimental method and a pre-test, post-test design with a control group. The statistical population of the research included mothers of children with hearing impairment in Isfahan city. The sample size was 30 people who were selected by convenience sampling and randomly assigned to an experimental group and a control group of 15 people. The intervention, which was derived from Glasser’s choice theory (2001), was implemented in 8 sessions of 60 minutes for the experimental group, but the control group was not given any training. In this study, the Cognitive Flexibility Inventory of Dennis & Vander Wal (2010) and the Self-Criticism Scale of Thompson & Zuroff (2004) were used in the pre-test and post-test stages. Data were analyzed using univariate analysis of covariance method using SPSS software version 27. Results: The findings showed that choice theory training had a positive and significant effect on cognitive flexibility and self-criticism in mothers of children with hearing impairment in the experimental group (P<0.001), and the effect sizes of each were 82 and 78 percent, respectively. Conclusions: According to the results, choice theory training through attention to needs, internal control, cognitive restructuring, and review of dysfunctional beliefs led mothers of children with hearing impairment to have more rational beliefs. As a result, they became less self-critical and more cognitive flexibility. هدف: مادران کودکان با آسیب شنوایی با چالش‌های متعددی مواجه می‌شوند. ممکن است توانایی شناختی و خودکارآمدی آنها کاهش یابد و انتقادهای منفی نسبت به خود یا دیگران داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تئوری انتخاب بر انعطاف‌پذیری شناختی و خودانتقادی در مادران کودکان با آسیب شنوایی انجام شد. روش: این پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل مادران کودکان با آسیب شنوایی شهر اصفهان بود. تعداد نمونه پژوهش 30 نفر بود که به روش در دسترس انتخاب‌ و با روش تصادفی در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل 15 نفری جایگزین شدند. مداخله که برگرفته از تئوری انتخاب گلاسر (2001) بود طی 8 جلسه 60 دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد ولی به گروه کنترل هیچ آموزشی داده نشد. در این پژوهش از پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندروال (2010) و مقیاس خودانتقادی تامسون و زوراف (2004) در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تک‌متغیری تحلیل نسخه 27 نرم‌افزار SPSS شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که آموزش تئوری انتخاب تاثیر مثبت و معناداری بر انعطاف‌پذیری شناختی و خودانتقادی در مادران کودکان با آسیب شنوایی در گروه آزمایش داشت (001/0>P) و اندازه اثر هر یک به ترتیب 82 و 78 درصد بود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، آموزش تئوری انتخاب از طریق توجه به نیازها، کنترل درونی، بازسازی شناختی و بازبینی باورهای ناکارآمد سبب شد تا مادران کودکان با آسیب شنوایی باورهای منطقی‌تری داشته باشند. به همین دلیل خودانتقادی کمتر و انعطاف‌پذیری شناختی آنها بیشتر شد.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 The Effect of Step-by-Step Self-Regulation on Willpower and Academic Motivation تأثیر خودتنظیمی گام به گام بر قدرت اراده و انگیزش تحصیلی 6525 10.22084/j.psychogy.2026.31358.2818 FA سید حسام موسوی کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0009-0007-9648-3076 خسرو رشید دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-8828-2107 ابوالقاسم یعقوبی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، ،همدان، ایران 0000-0002-1949-6814 رسول کرد نوقابی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، ،همدان، ایران 0000-0002-2655-8825 Journal Article 2025 07 30 Objective: This study aimed to examine the effectiveness of the step-by-step self-regulation approach in enhancing willpower and academic motivation among sixth-grade elementary students. The importance of this study lies in identifying an effective approach for developing students’ willpower and academic motivation. Methods: This quasi-experimental study employed a pre-test/post-test design with a control group. The statistical population included all sixth-grade students in Bahar County during the 2024–2025 academic year. Using purposive sampling, 80 students completed the willpower questionnaire, and 34 students with the lowest scores were selected and randomly assigned to experimental and control groups (17 students in each group). Data were collected using the Willpower Questionnaire developed by Niksefat et al. (2014) and Harter’s Academic Motivation Questionnaire (1981). The experimental group received 10 sessions of step-by-step self-regulation training, while the control group received no intervention. Data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) with SPSS version 27. Results: The findings indicated that the step-by-step self-regulation approach significantly improved students’ willpower (p<0.01) and academic motivation (p<0.05). Among the components of willpower, the motivational dimension (p<0.01) and metacognitive dimension (p<0.05) showed significant improvements, whereas other components did not demonstrate significant changes. Regarding academic motivation, intrinsic motivation significantly increased (p<0.05), while extrinsic motivation showed no significant improvement. Conclusions: The findings demonstrated that step-by-step self-regulation training significantly enhances willpower and academic motivation among sixth-grade students. This evidence-based approach can be implemented by teachers and educational counselors to promote sustainable learning behaviors, strengthen self-monitoring skills, and improve students’ persistence in academic tasks. هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی روش خودتنظیمی گام‌به‌گام بر افزایش قدرت اراده و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم ابتدایی انجام شد. اهمیت مطالعه در تلاش آن برای پیدا کردن راهی برای رشد قدرت اراده و انگیزه تحصیلی دانش‌آموزان است. روش: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان پایه ششم شهرستان بهار در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه‌گیری به روش هدفمند انجام گردید و ۸۰ دانش‌آموز در آزمون قدرت اراده شرکت کردند. سپس ۳۴ نفر با پایین‌ترین نمرات انتخاب و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۷ نفر) قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه قدرت اراده نیک‌صفت و همکاران (۱۳۹۳) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (۱۹۸۱) بود. برای گروه آزمایش ۱۰ جلسه روش خودتنظیمی گام‌به‌گام اجرا شد و گروه گواه بدون مداخله باقی ماند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۷ و با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد اجرای روش خودتنظیمی گام‌به‌گام تأثیر معناداری بر افزایش قدرت اراده (01/0>p) و انگیزش تحصیلی (05/0>p) داشته است. همچنین در مولفه‌های قدرت اراده، بعد انگیزشی در سطح (01/0>p) و بعد فراشناختی در سطح (05/0>p) به‌طور معناداری افزایش یافته‌اند، اما سایر مولفه‌ها تغییر معناداری نداشتند. در ابعاد انگیزش تحصیلی، بعد انگیزش درونی (05/0>p) افزایش معنادار داشته، ولی بعد انگیزش بیرونی تغییر معناداری نداشت. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که روش اجرایی خودتنظیمی گام‌به‌گام به‌طور معناداری منجر به ارتقای شاخص‌های قدرت اراده و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم شد. این الگو می‌تواند به‌عنوان روش اجرایی مبتنی بر شواهد برای بهبود پایدار رفتارهای یادگیری، تقویت پایش شخصی و ارتقای پایداری در انجام تکالیف در موقعیت‌های آموزشی مورد استفاده معلمان و مشاوران آموزشی قرار گیرد.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 Effectiveness of Response to Intervention Model in Reading Performance and Executive Functions of Students with Dyslexia اثربخشی الگوی پاسخ به مداخله در عملکرد خواندن و کارکردهای اجرایی دانشآموزان دچار اختلال خواندن 6511 10.22084/j.psychogy.2026.31375.2819 FA سمانه تاجیک خاوه دانشجوی کارشناسی‌ارشد رشته روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0009-0006-6166-3192 الهام حکیمی راد استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران امید شکری استادیار گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2025 08 04 Objective: The Present Study Aimed to Determine the Effectiveness of the Response to Intervention (RTI) Model on Reading Performance and Executive Functions in Students with Reading Disorders. Methods: This Study Employed a Quasi-Experimental Pretest-Posttest Design with a Control Group and Utilized a Simple Mixed Factorial Analysis of Variance. The Statistical Population Included All Students Referred to the Learning Disabilities Center of Varamin During the 2023–2024 Academic Year. A Total of 30 Students Were Selected Through Convenience Sampling and Assigned to Two Groups: an Experimental Group (n = 15) and a Control Group (n = 15). The Experimental Group Received an RTI-Based Intervention Program (Aminabadi et al., 2022) Over 12 Sessions, With Three Sessions per Week, While the Control Group Received No Intervention During This Period. Data Were Collected Using the Reading Disability Test (Moradi & Karami-Nouri, 2002) and the Behavior Rating Inventory of Executive Function (BRIEF; Gioia, Isquith, Guy, & Kenworthy, 2000). Data Were Analyzed Using SPSS Version 27. Results: The Results of the Data Analysis Indicated That the RTI Model Had a Statistically Significant Effect on the Executive Functions of Students with Reading Disorders (p < 0.05). These Executive Functions Included Inhibition, Shifting, Emotional Control, Initiation, Working Memory, Planning, Organization of Materials, and Monitoring. Additionally, the Findings Showed That the RTI Model Had a Statistically Significant Effect on Students’ Reading Performance (p < 0.05), Encompassing Components Such as Word Reading, Word Chains, Rhyming, Picture Naming, Reading Comprehension, Word Comprehension, Phoneme Deletion, Nonword Reading, Letter Signs, and Category Signs. Conclusions: The Findings of the Present Study Support the Effectiveness of the Response to Intervention Model as an Effective Approach for Enhancing Reading Performance and Executive Functions in Students With Reading Disorder. Therefore, the RTI-Based Program Can Be Utilized by Therapists, Teachers, and Educational Specialists to Improve Dyslexia and Executive Functioning in Students With Reading Disorder. هدف: پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی الگوی پاسخ به مداخله در عملکرد خواندن و کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان با اختلال خواندن انجام شد. روش: این پژوهش از نوع شبهآزمایشی با پیشآزمون - پسآزمون با گروه گواه و با استفاده از تحلیل واریانس عاملی مختلط ساده است. جامعه آماری، تمامی دانش‌آموزانی را شامل میشد که در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ به مرکز اختلال یادگیری شهرستان ورامین ارجاع داده شده بودند. تعداد ۳۰ دانش‌آموز به‌صورت در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه ۱۵ نفره (آزمایش و گواه) قرار گرفتند. سپس به افراد گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه و هر هفته سه جلسه برنامه مبتنی بر الگوی پاسخ به مداخله (امین‌آبادی و همکاران، 1401) ارائه شد. در این زمان افراد گروه گواه هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکردند. از آزمون نارساخوانی (مرادی و کرمی‌نوری، ۱۳۸۱) و کارکردهای اجرایی بریف (جیویا، ایسکویث، گای و کنورثی، ۲۰۰۰) برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد. داده ها با استفاده از نسخه 27 نرم‌افزار SPSS تحلیل شد. یافته‌ها: یافته‌های حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد که الگوی پاسخ به مداخله تأثیر معناداری بر کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان دارای اختلال خواندن دارد (05/0>P). این کارکردها شامل بازداری، انتقال توجه، کنترل هیجانی، آغازگری، حافظه کاری، برنامه‌ریزی، سازماندهی مواد و پایش (کنترل) می‌باشد. همچنین نتایج حاکی از آن است که الگوی پاسخ به مداخله بر عملکرد خواندن این دانش‌آموزان نیز تأثیر معناداری دارد (05/0>P) که مؤلفه‌هایی مانند خواندن کلمات، زنجیره کلمات، قافیه، نامیدن تصاویر، درک متن، درک کلمات، حذف آوا، خواندن ناکلمات، نشانه حروف و نشانه مقوله را در بر می‌گیرد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش مؤید آن است که به‌کارگیری الگوی پاسخ به مداخله می‌تواند به‌عنوان رویکردی اثربخش در ارتقای عملکرد خواندن و کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان با اختلال خواندن مورد استفاده قرار گیرد؛ لذا برنامه الگوی پاسخ به مداخله جهت بهبود نارساخوانی و کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان با اختلال خواندن می‌تواند مورداستفاده درمانگران، معلمان و متخصصان آموزشی قرار بگیرد.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 The effectiveness of creative drama learning environment on attention: A study based on observational learning theory اثربخشی محیط یادگیری نمایش خلاق بر توجه: مطالعه‌ای مبتنی بر نظریه یادگیری مشاهده‌ای 6546 10.22084/j.psychogy.2026.31471.2828 FA علی معظمی دانشجوی کارشناس ارشد رشته تکنولوژی آموزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران حسین مرادی مخلص دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0003-3802-5660 Journal Article 2025 08 24 Objective: The aim of this research was to investigate the effect of a creative drama learning environment based on observational learning theory on the concentration of sixth-grade elementary school students in Qorveh City in the 1403-1404 academic year. Methods: The present research is an applied study in terms of its purpose and the nature of the data, and is a quantitative and quasi-experimental study that was conducted with a pre-test-post-test design, along with a control group. The statistical population of this study included all sixth-grade male students of the elementary school in Qorveh City, who were studying in the academic year 1403-1404. In this research, 45 students were selected by convenience sampling and were randomly assigned to three groups of 15. Descriptive and inferential statistics were used to analyze the data using SPSS 27 software. Results: The results of data analysis showed that the traditional creative drama learning environment and the textual creative drama learning environment based on observational learning theory have a significant effect on concentration. Also, the effect of the creative drama learning environment based on observational learning theory is significant compared to the traditional creative drama learning environment on concentration. Conclusions: By properly utilizing the creative drama learning environment based on observational learning theory, an effective platform can be created to improve students' concentration in formal and informal education. هدف: هدف پژوهش حاضر برسی تاثیر محیط یادگیری نمایش خلاق مبتنی بر نظریه‌ی یادگیری مشاهده‌ای بر تمرکز دانش‌آموزان پایه‌ی ششم ابتدایی شهرستان قروه در سال تحصیلی 1403-1404 بود. روش: پژوهش حاضر از منظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت داده‌ها جزء تحقیقات کمی و شبه‌‌آزمایشی می‌باشد که با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون، همراه با گروه کنترل انجام شده است. جامعه‌ آماری‌ این‌ پژوهش‌ شامل‌ کلیه‌ دانش‌آموزان پسر پایه ششم مدرسه ابتدایی شهر قروه، که‌ در سال تحصیلی‌ 1403-1404 مشغول به‌ تحصیل‌ بودند. در این پژوهش، ۴۵ دانش‌آموز با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌ روش تصادفی ساده در سه گروه ۱۵ نفری قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده از روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی به وسیله‌ی نرم‌افزار 27Spss استفاده شد. یافته‌ها: نتایج حاصل نشان داد که محیط یادگیری نمایش خلاق مرسوم و محیط محیط یادگیری نمایش خلاق متنی بر نظریه‌ی یادگیری مشاهده‌ای بر تمرکز تاثیر معناداری دارند. همچنین تاثیر محیط یادگیری نمایش خلاق مبتنی بر نظریه‌ی یادگیری مشاهده‌ای نسبت به محیط یادگیری نمایش خلاق مرسوم معنادار است. نتیجه‌گیری: با به‌کارگیری صحیح محیط یادگیری نمایش خلاق مبتنی بر نظریه‌ی یادگیری مشاهده‌ای، می‌توان در حوزه‌های آموزش رسمی و غیررسمی، بستری مؤثر جهت ارتقای تمرکز دانش‌آموزان ایجاد کرد.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 Factors Influencing the Development of Students’ Critical Thinking: A Synthesis Study Based on the Roberts Model عوامل مؤثر بر توسعه تفکر انتقادی دانش‌آموزان: سنتزپژوهی بر مبنای مدل روبرتس 6738 10.22084/j.psychogy.2026.31555.2831 FA یوسف ادیب استاد، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-3212-2542 حنانه بهشتی دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0009-0008-5799-5850 Journal Article 2025 09 09 Objective: The present study aims to identify and propose a comprehensive model of the factors influencing the development of students’ critical thinking. This research seeks to provide an analytical framework for educational planning and curriculum development, with a focus on enhancing critical thinking skills. Methods: The study is applied in purpose and qualitative in approach, employing a meta-synthesis method. The research population consisted of 398 articles published between2011 and 2024 (Iranian calendar years 1390–1403) in relevant domestic and international scientific databases. Based on inclusion criteria (direct relevance to students’ critical thinking, full-text availability, and publication in reputable scientific journals) and exclusion criteria (duplication, irrelevance to the topic, and lack of analytical data), 67 articles were selected for final analysis. Data were collected using a researcher-made information extraction form and analyzed using Roberts’ six-step model. Findings: The results indicated that the factors influencing the development of students’ critical thinking are categorized into five main themes, 15 sub-themes, and 66 basic themes: learner characteristics (personality traits, cognitive skills, motivation, and academic competence), teacher characteristics (professional expertise and personal attributes), teaching–learning approaches (collaborative and group-based methods, constructivism, creativity and innovation, and technology-enhanced learning), educational content (value-based and attitudinal, knowledge-based and specialized, and skill-based and cognitive), and contextual factors (family and school environment). Conclusion: The findings demonstrate that developing critical thinking is a multi-level process requiring curriculum designs tailored to individual differences, the engagement of qualified teachers, the intelligent use of technology, and support from both families and schools. The final model can serve as an analytical framework for the design of educational and instructional programs. هدف: هدف پژوهش حاضر، شناسایی و ارائه یک الگوی جامع از عوامل مؤثر بر توسعه تفکر انتقادی دانش‌آموزان است. این پژوهش در پی آن است که چارچوبی تحلیلی برای برنامه‌ریزی آموزشی و تدوین برنامه‌های درسی با تمرکز بر ارتقای مهارت‌های تفکر انتقادی ارائه دهد. روش: پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ رویکرد، کیفی با استفاده از روش سنتزپژوهی است. جامعه پژوهش شامل ۳۹۸ مقاله منتشرشده بین سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ شمسی و ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ میلادی در پایگاه‌های علمی داخلی و بین‌المللی مرتبط با تفکر انتقادی دانش‌آموزان است. بر اساس معیارهای ورود (ارتباط مستقیم با تفکر انتقادی دانش‌آموزان، دسترسی به متن کامل و انتشار در مجلات علمی معتبر) و خروج (تکراری بودن، عدم ارتباط با موضوع و فقدان داده‌های تحلیلی)، ۶۷ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌ها کاربرگ محقق‌ساخته استخراج اطلاعات بود و داده‌ها با استفاده از الگوی شش‌مرحله‌ای روبرتس تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که عوامل مؤثر بر توسعه تفکر انتقادی در پنج مضمون اصلی، پانزده مضمون فرعی و شصت‌وشش مضمون پایه طبقه‌بندی می‌شوند: ویژگی‌های فراگیر (صفات شخصیتی، مهارت‌های شناختی، انگیزش، شایستگی علمی)، ویژگی‌های معلم (تخصص حرفه‌ای، ویژگی‌های فردی)، رویکردهای یاددهی–یادگیری (گروهی و مشارکتی، سازنده‌گرایی، خلاقیت و نوآوری، فناوری‌محور)، محتوای آموزشی (ارزشی–نگرشی، دانشی–تخصصی، مهارتی–شناختی) و عوامل زمینه‌ای (خانوادگی و مدرسه‌ای). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد توسعه تفکر انتقادی فرایندی چندسطحی است که نیازمند طراحی برنامه‌های درسی متناسب با تفاوت‌های فردی، بهره‌گیری از معلمان توانمند، استفاده هوشمندانه از فناوری، و حمایت خانواده و مدرسه است. الگوی نهایی می‌تواند به‌عنوان چارچوبی تحلیلی برای طراحی برنامه های آموزشی و تربیتی به‌کار رود.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 Distinguishing Successful and Unsuccessful Students Based on the Diversity of Learning Strategy Use: A Person- Oriented Analysis تمایزگذاری دانشجویان موفق و ناموفق براساس تنوع استفاده از راهبردهای یادگیری: تحلیل مبتنی بر فرد 6739 10.22084/j.psychogy.2026.31942.2859 FA نگار استوار استادیار، گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-4159-8171 Journal Article 2025 11 18 Objective: Learning strategies play a pivotal role in shaping academic performance. This study was designed and conducted with two main objectives: clustering learners based on their learning strategies and determining the power of this clustering pattern in distinguishing between students with high and low academic achievement. Methods: The research method employed was survey-based and person- Oriented. The population consisted of students at Payame Noor University of Tabriz in the academic year 2025-2026, from which 380 individuals were selected through cluster sampling. Cluster analysis and discriminant analysis were used for data analysis. Initially, cluster analysis was used to identify student clusters based on the 15 subscales of the MSLQ. Subsequently, a discriminant function analysis was performed to determine the power of each subscale in distinguishing between high and low academic achievers. Results: Based on the findings, three distinct clusters were identified—efficient self-regulated learners, vulnerable learners, and learners with developmental potential—revealing distinct patterns. The results of the discriminant function analysis also indicated that self-regulation (0.72), self-efficacy (0.59), and learning resource management (0.42 to 0.52) contributed the most to distinguishing between high and low academic achievers, whereas motivational components such as control of learning beliefs (0.09) and task value (0.12) played a less significant role. Conclusions: Educational and counseling centers at universities should enhance metacognitive strategies, resource management, and self-regulation—particularly among vulnerable students and those with developmental potential—by implementing inclusive, flexible, and personalized training programs. ر هدف: راهبردهای یادگیری نقش محوری در شکل‌دهی به عملکرد تحصیلی ایفا می‌کنند. این پژوهش با دو هدف تشکیل خوشه‌های فراگیران براساس راهبردهای یادگیری و تعیین قدرت تمایزگذاری دانشجویان با پیشرفت تحصیلی بالا و پائین براساس الگوی این خوشه‌بندی طراحی و اجرا شد. روش: روش تحقیق مورد استفاده پیمایش و تحلیل مبتنی بر فرد بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه پیام‌نور تبریز در سال تحصیلی 1405-1404 بودند که 380 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل خوشه‌ای و تجزیه تابع تشخیص استفاده شد. ابتدا با استفاده از تحلیل خوشه‌ای، خوشه‌های دانشجویان براساس ابعاد 15 گانه مقیاس MSLQ مشخص شد و سپس با اجرای یک تجزیه تابع تشخیصی قدرت هر کدام از ابعاد در تمایزگذاری دانشجویان با پیشرفت تحصیلی بالا و پائین مشخص شد. یافته‌ها: بر اساس یافته‌های پژوهش سه خوشه (یادگیرندگان خودتنظیم کارآمد، یادگیرندگان آسیب‌پذیر و یادگیرندگان با پتانسیل توسعه) شناسایی‌شد که الگوهای متمایزی را آشکار می‌سازد. دیگر نتایج نشان داد که مؤلفه‌های خودنظم‌دهی (72/0)، خودکارآمدی (59/0) و مدیریت منابع یادگیری (42/0 تا 52/0) بیشترین سهم را در تمایز بین دانشجویان با پیشرفت تحصیلی بالا و پایین دارند، درحالی که مؤلفه‌های انگیزشی مانند کنترل باورهای یادگیری (09/0) و ارزش تکلیف (12/0) نقش کم‌رنگ‌تری ایفا می‌کنند. نتیجه‌گیری: مراکز آموزشی و مشاوره دانشگاه‌ها باید با اجرای برنامه‌های آموزشی فراگیر، انعطاف‌پذیر و شخصی‌سازی‌شده، راهبردهای فراشناختی، مدیریت منابع و خودنظم‌دهی را به‌ویژه در دانشجویان آسیب‌پذیر و دارای پتانسیل توسعه تقویت کنند.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 Assessment the causal relationship model of parental phubbing and child academic adjustment through rejection sensitivity with emotion regulation moderation (Cognitive Reappraisal) ارزیابی مدل رابطه علّی فابینگ والدین و سازگاری تحصیلی فرزند از طریق حساسیت نسبت به طرد شدن با تعدیل‌گری تنظیم‌هیجان (ارزیابی مجدد شناختی) در دانش‌آموزان 6574 10.22084/j.psychogy.2026.31722.2846 FA مهدیه استبرقی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-8688-0587 ناصر بهروزی استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-3528-5862 منیجه شهنی ییلاق استاد گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-4068-7738 علیرضا حاجی یخچالی دانشیار گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-1679-846X Journal Article 2025 10 18 Objective: This study aimed to assessment the causal relationship model of parental phubbing and child academic adjustment through rejection sensitivity with emotion regulation moderation (cognitive reappraisal). Methods: The research method was correlational, and more precisely, a moderator-mediator model. The statistical population of the study included all ninth-grade male and female students in the academic year 1403-1404 in Yazd city. The sample consisted of 342 students (171 female students and 171 male students) who were selected through multi-stage random sampling. The Rejection Sensitivity Scale (Job, 2003), the Emotion Regulation Questionnaire for Children and Adolescents (Gross and John, 2003), the Academic Adjustment Scale (Anderson et al., 2016), and the Parental Phubing Scale (Ding et al., 2020) were used to collect data. The evaluation of the proposed model was carried out through the PROCESS method, model number 14. Results: The results showed that there is a direct, positive, and significant relationship between parental phubbing and rejection sensitivity. In addition, parental phubbing and rejection sensitivity have a direct, negative, and significant relationship with academic adjustment. The results also showed that the relationship between rejection sensitivity and academic adjustment was significant at average levels and one standard deviation above the average in cognitive reappraisal. In the conditional indirect paths, the relationship between parental phubbing and academic adjustment was significant through rejection sensitivity at medium and high levels of cognitive reappraisal. In other words, rejection sensitivity at moderate and high levels of cognitive reappraisal mediates the relationship between parental phubbing and academic adjustment. Conclusions: Therefore, the results of this study emphasize the importance of the role of emotion regulation in reducing the relationship between rejection sensitivity and academic adjustment. Therefore, considering the results of the present study on the negative effects of parental phubbing on children, parents are advised to manage the amount and manner of cell phone use in front of their children well. هدف: این پژوهش با هدف ارزیابی مدل رابطه علّی فابینگ والدین و سازگاری تحصیلی فرزند از طریق حساسیت نسبت به طرد شدن با تعدیل‌گری تنظیم‌هیجان (ارزیابی مجدد شناختی) انجام شد. روش: روش پژوهش از نوع همبستگی و به شکل دقیق‌‌تر مدل میانجی تعدیل‌‌گر بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش‌‌آموزان دختر و پسر پایه نهم در سال تحصیلی 1403-1404 در شهر یزد بود. نمونه شامل 342 دانش‌‌آموز (171 دانش‌‌آموز دختر و 171 دانش‌‌آموز پسر) بود که به‌‌صورت تصادفی چند مرحله‌‌ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌‌ها از مقیاس حساسیت نسبت به طرد شدن (جوب، 2003)، پرسشنامه تنظیم‌هیجان برای کودکان و نوجوانان (گراس و جان، 2003)، مقیاس سازگاری تحصیلی (اندرسون و همکاران، 2016) و مقیاس فابینگ والدین (دینگ و همکاران، 2020) استفاده شد. ارزیابی مدل پیشنهادی از طریق روش PROCESS، مدل شماره 14 انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین فابینگ والدین با حساسیت نسبت به طرد شدن رابطه مستقیم، مثبت و معنی‌‌داری وجود دارد. علاوه بر این، فابینگ والدین و حساسیت نسبت به طرد شدن با سازگاری تحصیلی رابطه مستقیم، منفی و معنی‌‌دار دارند. نتایج همچنین نشان داد رابطه حساسیت نسبت به طرد شدن با سازگاری تحصیلی در سطوح میانگین و یک انحراف معیار بالای میانگین در ارزیابی مجدد شناختی معنی‌‌دار بود. در مسیرهای غیرمستقیم شرطی، رابطه بین فابینگ والدین و سازگاری تحصیلی از طریق حساسیت نسبت به طرد شدن در سطوح متوسط و بالا در ارزیابی مجدد شناختی معنی‌‌دار شد. به‌‌عبارت دیگر حساسیت نسبت به طرد شدن در سطوح متوسط و بالا در ارزیابی مجدد شناختی، رابطه بین فابینگ والدین و سازگاری تحصیلی را میانجی‌‌گری می‌‌کند. نتیجه‌گیری: بنابراین، نتایج این تحقیق بر اهمیت نقش تنظیم‌‌هیجان بر کاهش رابطه بین حساسیت نسبت به طرد شدن و سازگاری تحصیلی تأکید دارد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر در مورد اثرات منفی فابینگ والدین بر فرزندان، به والدین پیشنهاد می‌شود میزان و نحوه استفاده از تلفن همراه در مقابل فرزندانشان را به خوبی مدیریت کنند.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 The Relationship Between Perfectionism and Teacher's Emotional Support with Math Self-Efficacy in Middle School Students: The Meditating Role of Math Anxiety رابطه کمال‌گرایی و حمایت عاطفی معلم با خودکارآمدی ریاضی با میانجی‌گری اضطراب ریاضی در دانش‌آموزان متوسطه اول 6657 10.22084/j.psychogy.2026.31661.2839 FA پردیس جعفری کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0009-0000-7042-2274 خدامراد مومنی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0001-5129-2451 هاشم جبرائیلی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران Journal Article 2025 10 03 Objective: The present study aimed to investigate the relationship between perfectionism and teacher emotional support with mathematics self-efficacy mediated by mathematics anxiety in middle school students. Methods: The method of this study was descriptive correlational structural equation modeling (SEM). The statistical population included male and female students studying in the middle school level in Kermanshah in the academic year 1402-1403. The study sample consisted of 261 students (126 girls and 135 boys) who were selected using cluster random sampling method. The instruments used in the present study were Middleton and Migli's Math Self-Efficacy Questionnaire (1997), Chiu and Henry's Math Anxiety Questionnaire (1990), Hewitt and Felt's Perfectionism Questionnaire (1991), and Sakis's Teacher Emotional Support Questionnaire (2007). Finally, the data obtained from the study were statistically analyzed using SPSS-24 and AMOS-24 software. Results: The findings of the study showed that the proposed model of this study has a good fit in the studied sample. In addition, the results showed that teacher emotional support is related to math self-efficacy, and in this regard, the math anxiety variable plays a significant mediating role, and perfectionism also has a significant relationship with math self-efficacy through the mediation of math anxiety (p<0.01). Conclusions: The findings of this study indicate the importance and effective role of teacher emotional support and perfectionism in reducing students' math anxiety and overall increasing students' math self-efficacy. Therefore, it is essential that educational agents pay attention to the importance of the above-mentioned issues in order to increase students' math self-efficacy. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه کمال‌گرایی و حمایت عاطفی معلم با خودکارآمدی ریاضی با میانجی‌گری اضطراب ریاضی در دانش‌آموزان متوسطه اول انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی همبستگی از نوع مدل‌یابی معادلات ساختاری(SEM) بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر و پسر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه اول شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 1402-1403 بود. نمونۀ مورد مطالعه 261 نفر از دانش آموزان بودند(126 دختر و 135 پسر) که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه‎ای انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش حاضر پرسشنامه خودکارآمدی ریاضی میدلتن و میگلی(1997)، پرسشنامه اضطراب ریاضی چیو و هنری(1990)، پرسشنامه کمال‌گرایی هویت و فلت(1991) و پرسشنامه حمایت عاطفی معلم ساکیز(2007) بود. در نهایت داده‌های حاصل از پژوهش از طریق نرم‌افزار 24SPSS- و 24AMOS- مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که آموزش تئوری انتخاب تاثیر مثبت و معناداری بر انعطاف‌پذیری شناختی و خودانتقادی در مادران کودکان با آسیب شنوایی در گروه آزمایش داشت (001/0>P) و اندازه اثر هر یک به ترتیب 82 و 78 درصد بود. نتیجه‌گیری: یافته‌های این تحقیق، حاکی از اهمیت و نقش موثر حمایت عاطفی معلم و کمال‌گرایی در کاهش اضطراب ریاضی دانش‌آموزان و در مجموع افزایش خودکارآمدی ریاضی دانش‌آموزان است لذا ضروری‌ست که کارگزاران آموزشی به اهمیت موارد ذکر شده در جهت افزایش خودکارآمدی ریاضی دانش‌آموزان اهتمام ورزند.

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 14 26 2026 07 23 The Effectiveness of Psychological Empowerment on Motivational Self-Regulation of Students with Low Academic Performance اثربخشی توانمندسازی روانشناختی بر خودتنظیمی انگیزشی دانش‌آموزان با عملکرد تحصیلی پایین 6740 10.22084/j.psychogy.2026.32118.2872 FA علی شیخ الاسلامی استاد گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-7700-7206 نسترن سیداسماعیلی قمی استادیار روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0003-3472-8713 علی سلمانی دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-0703-6650 آیسان شارعی دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0003-0930-2163 Journal Article 2025 12 24 Objective: The present study aimed to investigate the effectiveness of psychological empowerment on motivational self-regulation of students with low academic performance. Methods: The research method was a quasi-experimental pre-test-post-test with a control group. The statistical population of this study included all female students with low academic performance in the second high school in Ardabil in the academic year 2024-2025. For this purpose, 30 female students with low academic performance were selected using purposive sampling according to the study entry criteria and randomly assigned to two experimental groups (15 people) and control group (15 people). After administering a pre-test using the Wolters (1998) Motivational Self-Regulation Questionnaire, the experimental group received 8 sessions (2 sessions per week) of 60 minutes of the Thomas and Velthouse (1990) psychological empowerment program, and the control group continued with their normal routine. The data were analyzed using the univariate analysis of covariance (ANCOVA) method in SPSS.26 software. Results: The findings showed that there was a significant difference between the mean motivational self-regulation (P<0.001, F=13.24, ηp2=0.329) of students in the experimental and control groups in the post-test. Thus, after implementing psychological empowerment training, the mean motivational self-regulation scores of students with low academic performance in the experimental group increased significantly compared to the control group. Conclusions: As a result, by strengthening psychological empowerment in students, motivational self-regulation can be promoted in them. By using strategies based on psychological empowerment, students will be able to review their previous failures and re-evaluate, which will ultimately lead to improved academic performance. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی توانمندسازی روانشناختی بر خودتنظیمی انگیزشی دانش‌آموزان با عملکرد تحصیلی پایین انجام گرفت. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعة آماری این پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان دختر با عملکرد تحصیلی پایین دوره‌ی متوسطه‌ی دوّم در سال‌تحصیلی 1403-1404 شهر اردبیل بودند. بدین منظور تعداد 30 دانش‌آموز دختر با عملکرد تحصیلی پایین بر حسب ملاک‌های ورود به پژوهش به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. پس ازاجرای پیش‌آزمون به‌وسیله‌ی پرسشنامه‌ی خودتنظیمی انگیزشی ولترز (1998‌)، گروه آزمایشی 8 جلسه (هر هفته 2 جلسه) 60 دقیقه‌ای برنامة توانمندسازی روانشناختی توماس و ولتهوس (1990) را دریافت نمودند و گروه کنترل به روال عادی خود ادامه دادند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تک‌متغیری در نرم‌افزار SPSS26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین میانگین خودتنظیمی انگیزشی (001/0>P، 24/13F=، 329/0ηp2=) دانش‌آموزان گروه آزمایش و کنترل در پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. بدینصورت که بعد از اجرای توانمندسازی روانشناختی، میانگین نمرات خودتنظیمی انگیزشی دانش‌آموزان با عملکرد تحصیلی پایین در گروه آزمایش نسبت به دانش‌آموزان گروه کنترل به‌طور معناداری افزایش یافته بود. نتیجه‌گیری: در نتیجه، با تقویت توانمندسازی روانشناختی در دانش‌آموزان، می‌توان خودتنظیمی انگیزشی را در آن‌ها ارتقا داد. دانش‌آموزان با استفاده از راهبردهای مبتنی بر توانمندسازی روانشناختی قادر خواهند بود شکست‌های پیشین خود را بازنگری کرده و ارزیابی مجددی انجام دهند، که در نهایت منجر به بهبود عملکرد تحصیلی آنان خواهد شد.