دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 The Profile of Afghan Immigrant Students in Pre-Requisite Basic Learning Skills: Neuropsychological and Academic skills نیمرخ دانش‌آموزان مهاجر افغانستانی در مهارت‌های اساسی پیش‌نیاز یادگیری: عصب‌روانشناختی و تحصیلی 1 18 5869 10.22084/j.psychogy.2024.29257.2682 FA عبدالقاهر حامد دانشجوی دکتری روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران سالار فرامرزی استاد گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-0493-9723 احمد عابدی دانشیار گروه روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2024 04 24 Objective: Neuropsychological skills are the basis of academic learning and include skills such as attention, organize, motor skills, spatial perception, language and other abilities that students need to learn the content of courses. This study is aimed to examine the performance of Afghan immigrant students in pre-requisite basic learning skills with an emphasis on neuropsychological and academic skills. Methods: The research method was descriptive. For this purpose, elementary school students of Afghan private schools in Isfahan in the year 2023 were included in the study using a Convenience sampling, and 151 students (girls and boys) participated in the research. A checklist of the pre-requisite basic learning skills of Iranian students was used to collect data. The checklist was completed through clinical interviews with teachers and students, and the statistical data were analyzed descriptively and inferentially. Results: The findings indicated that first-grade students were more deficient in spatial and linguistic perception, second-grade students in emotional and mathematical skills, third-grade students in writing, fourth-grade students in reading and mathematics, fifth-grade students in mathematics, and sixth-grade students in spatial perception. There was a significant difference between the performance of girls and boys and also between the performance of students in different academic grades. Conclusions: Therefore, it can be concluded that Afghan immigrant students have difficulties in pre-requisite basic learning skills with an emphasis on neuro-psychological and academic skills, which may affect their performance during their academic period. هدف: مهارتهای عصب‌روان‌شناختی پایه‌ی یادگیری تحصیلی محسوب می‌شوند و دربرگیرنده مهارت‌هایی از قبیل توجه، سازمان‌دهی، مهارت‌های حرکتی، ادراک فضایی، زبان و سایر توانش‌هایی که دانشآموزان برای یادگیری محتوای دروس به آنها نیاز دارند. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی و ترسیم نیمرخ عملکردی دانش‌آموزان مهاجر افغانستانی در مهارت‌های اساسی پیش‌نیاز یادگیری با تأکید بر مهارت‌های عصب‌روانشناختی و تحصیلی انجام گرفت. روش: روش پژوهش توصیفی بود. به این منظور از بین دانش‌آموزان دوره ابتدایی مدارس خودگردان مهاجر افغانستانی شهر اصفهان در سال تحصیلی1402-1401 به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای 3 مدرسه انتخاب و تعداد 151 نفر از دانش‌آموزان (دختر 86 نفر و پسر 65 نفر) در پژوهش شرکت داده شدند. برای جمع‌آوری اطلاعات از چک‌لیست تشخیصی پیش‌نیازهای اساسی یادگیری دانش‌آموزان ایرانی استفاده شد. با مراجعه حضوری چک‌لیست تشخیصی پیش‌نیازهای اساسی یادگیری به روش مصاحبه‌ی بالینی با معلمان و دانش‌آموزان تکمیل شد و داده‌های آماری در دو سطح توصیفی و استنباطی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: یافتهها نشان داد که دانش‌آموزان پایه اول در ادراک فضایی و زبانی، و در پایه دوم در مهارت‌های اجتماعی هیجانی و ریاضیات و در پایه سوم در نوشتن و در پایه چهارم در خواندن و ریاضیات و در پایه پنجم در ریاضی و در پایه ششم در ادراک فضایی بیشتر دچار اختلال هستند و تفاوت معناداری بین عملکرد دختران و پسران و نیز بین عملکرد دانش‌آموزان در پایه‌های مختلف تحصیلی وجود دارد. نتیجه‌گیری: بنابراین می‌توان گفت که دانش‌آموران مهاجر افغانستانی در مهارت‌های اساسی پیش‌نیاز یادگیری با تأکید بر مهارت‌های عصب‌روانشناختی و تحصیلی مشکلاتی دارند که می‌تواند بر عملکرد آنان در طول دوران تحصیل تأثیر داشته باشد.

https://asj.basu.ac.ir/article_5869_4c26774d852f62440fc746ea4cdd57f6.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 Mathematical Learning Disorder and Extended Schema-Based Instruction: A Study of Cognitive and Behavioral Attention in Mathematical Word Problem Solving اختلال یادگیری ریاضی و آموزش طرحواره‌محور گسترش یافته: مطالعة توجه شناختی و رفتاری در حل مسائل داستانی ریاضی 19 40 6312 10.22084/j.psychogy.2025.30675.2775 FA سمیه قربانیان دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران حمیدرضا حسن آبادی دانشیار روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0001-7076-9219 پروین کدیور استاد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0001-9629-1516 مصطفی زارعان استادیار روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تبریز، ایران Journal Article 2025 03 13 Objective: Word problem-solving difficulties in students with mathematical learning disorders (MLD) are often linked to attention deficits. This study examines the impact of extended schema-based instruction (SBI) on improving cognitive and behavioral attention in second-grade students with MLD, emphasizing their cognitive challenges in solving mathematical word problems. Methods: A single-subject multiple baseline design was employed with four second-grade students in Tabriz, Iran (2021-2022), selected using the Learning Disabilities Evaluation Scale (LDES). The "Pirate Math" protocol, targeting total and difference word problems, was implemented over 28 sessions (30 minutes each). Cognitive attention was assessed with the Integrated Visual and Auditory (IVA) test, behavioral attention with the SWAN scale, and data analyzed visually and quantitatively using R software. Results: Visual analyses and nonoverlap indices (PEM) indicated significant improvements in cognitive attention (effect size: 2.49) and behavioral attention (effect size: -28.11). Conclusions: SBI appears to enhance cognitive and behavioral attention through structured strategies, promoting greater attention and self-regulation. This study can inform the development of precise educational protocols tailored to the cognitive deficits of students with MLD. هدف: مشکلات حل‌ مسائل داستانی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری ریاضی با نقص در توجه، ارتباط بیشتری دارد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش طرحواره‌محور گسترش‌یافته بر بهبود توجه شناختی و رفتاری در دانش‌آموزان پایه دوم ابتدایی با اختلال یادگیری ریاضی، با تأکید بر اهمیت مشکلات شناختی این دانش‌آموزان در حل مسائل داستانی انجام شد. روش: پژوهش با طرح تک‌آزمودنی با چند خط پایه همزمان اجرا شد. چهار دانش‌آموز پایه دوم ابتدایی شهر تبریز در سال تحصیلی 1402-1401، بر اساس پرسشنامه تشخیص اختلالات یادگیری(LDES) و ملاک‌های ورود و خروج انتخاب شدند. پروتکل آموزشی «دزدان دریایی» برای آموزش مسائل داستانی کل و اختلاف در 28 جلسه 30 دقیقه‌ای به کار رفت. توجه شناختی با نرم‌افزار آزمون یکپارچه دیداری-شنیداری(IVA) و توجه رفتاری با پرسشنامه سوان(swan) ارزیابی شد. داده‌ها با نرم‌افزار R به‌صورت دیداری و کمی تحلیل شدند. یافته‌ها: تحلیل‌های دیداری و شاخص‌های ناهمپوشانی(PEM) نشان‌دهنده افزایش معنادار توجه شناختی (اندازه اثر: 49/2) و توجه رفتاری (اندازه اثر: 11/28-) بود. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد رویکرد طرحواره‌محور گسترش‌یافته از طریق ارائه راهبردهای ساختاریافته‌تر و در نتیجه توجه و خودتنظیمی بیشتر می‌تواند منجر به تغییر در توجه شناختی و توجه رفتاری شود. بنابراین این مطالعه می‌تواند در تنظیم پروتکل آموزشی دقیق‌تر و متناسب با نقص‌های شناختی دانش‌آموزان دارای اختلال یادگیری در ریاضی کمک‌کننده باشد.

https://asj.basu.ac.ir/article_6312_6467c327eaf8940b4dd07a08c63c5e85.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 Investigating the Effect of Electronic Project-Based Learning Strategy on Elementary Students' Executive Functions in Science Lessons بررسی تأثیر راهبرد یادگیری مبتنی بر پروژه‌ی الکترونیکی بر کارکردهای اجرایی دانش‌آموزان ابتدایی در درس علوم 41 56 6292 10.22084/j.psychogy.2025.30162.2750 FA حمیدرضا مقامی دانشیار گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0000-0002-3820-0337 فاطمه همتی دانشجوی کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران 0009-0007-3905-040X Journal Article 2024 11 30 Objective: The aim of the present study is to investigate the effect of electronic project-based learning strategy on executive functions (cognitive flexibility and planning) of primary school students in science lessons. The statistical population of this study consisted of fifth grade primary school students in Tehran in the academic year 2023-2024. Methods: The method used was a quasi-experimental pre-test-post-test with a control group. Using the convenience sampling method, 36 students were selected, of which 18 students were non-randomly placed in the experimental group and 18 students in the control group. The data collection tool for measuring the two components of cognitive flexibility and planning for executive functions was the Tower of Hanoi software version. The experimental group completed 9 project-based training sessions in an electronic environment, one of which was dedicated to teaching how to work with the educational space and how to send activities in an electronic environment. Results: The findings from the analysis of covariance indicate a positive effect of conducting science projects in an electronic context on improving cognitive flexibility (P<0.05 and F=16.9) and planning (P<0.05 and F=18) of fifth grade primary school students in science lessons. In general, it can be said that the correct use of new technologies can significantly affect student success; in this regard, using an electronic project-based learning strategy leads to improving cognitive flexibility and planning in primary school students. Conclusions: Finally, it is suggested that an electronic project-based learning strategy be used to improve executive functions in the components of cognitive flexibility and planning in primary school science lessons. هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر راهبرد یادگیری مبتنی بر پروژه‌ی الکترونیکی بر کارکردهای اجرایی (انعطاف‌‌پذیری شناختی و برنامه‌ریزی) دانش‌آموزان ابتدایی در درس علوم است. جامعه آماری این پژوهش را دانش‌آموزان پایه‌ی پنجم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 1403-1402 تشکیل دادهاست. روش: روش مورد استفاده نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌‌آزمون- پس‌‌آزمون با گروه کنترل است. با استفاده از روش نمونه‌‌گیری در دسترس 36 دانش‌‌آموز انتخاب شدند که به صورت غیرتصادفی 18 دانش‌‌آموز در گروه آزمایش و 18 دانش‌‌آموز در گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌‌ها برای سنجش دو مؤلفه انعطاف‌‌پذیری شناختی و برنامه‌ریزی برای کارکردهای اجرایی، نسخه‌ی نرم‌افزاری برج هانوی بوده است. گروه آزمایش 9 جلسه‌‌ی آموزشی را به صورت پروژه‌‌محور در بستر الکترونیکی گذرانده‌‌اند که یکی از جلسات، جهت آموزش نحوه‌‌ی کار با فضای آموزشی و چگونگی ارسال فعالیتها در بستر الکترونیکی اختصاص دادهشد. یافته‌ها: یافته‌های حاصل از تحلیل کوواریانس نشان‌دهنده تأثیر مثبت انجام پروژه درس علوم در بستر الکترونیکی بر بهبود انعطاف‌‌پذیری شناختی (0.05>P و 16.9=F) و برنامه ریزی (0.05>P و 18=F) دانش‌آموزان پایه پنجم ابتدایی در درس علوم بوده است. در کل می‌توان گفت که استفاده صحیح از فناوری‌های جدید می‌تواند به‌طور چشم‌گیری بر موفقیت دانش‌آموزان تأثیر بگذارد؛ در این راستا نیز، بهره‌گیری از راهبرد یادگیری مبتنی بر پروژه الکترونیکی منجر به بهبود انعطاف‌‌پذیری شناختی و برنامه‌ریزی در دانش‌آموزان دوره ابتدایی می‌‌شود. نتیجه‌گیری: در نهایت، پیشنهاد می‌شود که جهت بهبود کارکردهای اجرایی در مؤلفه‌های انعطاف‌‌پذیری شناختی و برنامه‌ریزی در درس علوم دوره ابتدایی، از راهبرد یادگیری مبتنی بر پروژه الکترونیکی بهره گرفته شود.

https://asj.basu.ac.ir/article_6292_89d3d7800304002cd469f0c402bd3ea0.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 The Mediating Role of Psychological Flexibility and Emotion Regulation in the Relationship Between Positive Parenting Schemas and Psychological Well-Being in College Students نقش واسطه‌ای انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و تنظیم هیجان در رابطه طرح‌واره‌های مثبت فرزندپروری و بهزیستی روان‌شناختی در دانشجویان 57 74 6250 10.22084/j.psychogy.2025.31230.2813 FA فاطمه خواجه حسنی رابری دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران 0009-0006-6573-9414 سونای گونگور استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه گوموشانه ،گوموشانه، ترکیه 0000-0001-9804-0040 مهدی اکبرزاده استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نیشابور، نیشابور، ایران 0000-0001-5288-4192 Journal Article 2025 07 09 Objective: The university period is one of the most stressful and challenging stages of life, accompanied by multiple academic, social, and personal changes. The present study aimed to investigate the mediating role of psychological flexibility and emotion regulation in the relationship between positive parenting schemas and psychological well-being among university students. Methods: This descriptive-correlational study employed a structural equation modeling (SEM) design. The statistical population included all students of Islamic Azad University, Nishapur branch, during the second semester of 1402 (2023-2024), from which 250 students were selected through convenience sampling. Research instruments included the Acceptance and Action Questionnaire (Bond et al., 2011), the Positive Parenting Schema Questionnaire (Young, 2003), Ryff’s Psychological Well-Being Scale (1989), and the Emotion Regulation Questionnaire (Gross & John, 2003). Data were analyzed using descriptive statistics. Results: Findings indicated that positive parenting schemas had significant effects on emotion regulation (r = 0.44), psychological flexibility (r = 0.33), and psychological well-being (r = 0.25). Additionally, emotion regulation (r = 0.17) and psychological flexibility (r = 0.32) significantly affected psychological well-being (p < 0.001). Emotion regulation (r = 0.07) and psychological flexibility (r = 0.10) also served as mediators in the relationship between positive parenting schemas and psychological well-being. Conclusions: Based on the findings, positive parenting schemas can enhance students’ psychological well-being by promoting psychological flexibility and emotion regulation skills, thereby providing a foundation for their psychological and social growth. هدف: دوران دانشجویی یکی از مراحل پرتنش و چالش‌برانگیز زندگی است که با تغییرات متعدد در زمینه‌های تحصیلی، اجتماعی و فردی همراه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و تنظیم هیجان در رابطه طرح‌واره‌های مثبت فرزندپروری و بهزیستی روان‌شناختی در دانشجویان انجام شد. روش: این مطالعه به روش توصیفی - همبستگی و با طرح مدل‌یابی معادلات ساختاری (SEM) انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور در نیمه دوم سال ۱۴۰۲ بود که از میان آن‌ها ۲۵۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه پذیرش و عمل بوند و همکاران (2011)، پرسش‌نامه طرح‌واره مثبت فرزندپروری یانگ (2003)، مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989) و پرسش‌نامه تنظیم هیجان گراس و جان (2003) بود. برای تحلیل داده‌ها، آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار و همبستگی پیرسون) با نرم‌افزار SPSS-26 و آزمون مدل‌یابی معادلات ساختاری با نرم‌افزار AMOS-24 مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که اثر طرح‌واره‌های مثبت فرزندپروری بر تنظیم هیجان (0.44=r)، انعطاف‌پذیری روان‌شناختی (0.33=r) بهزیستی روان‌شناختی (0.25=r)، اثر تنظیم هیجان بر بهزیستی روان‌شناختی (0.17=r) و اثر انعطاف‌پذیری بر بهزیستی روان‌شناختی (0.32=r) معنادار است (0.001>p). همچنین تنظیم هیجان (0.07=r) و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی (0.10=r) در رابطه طرح‌واره‌های فرزندپروری بر بهزیستی روان‌شناختی نقش میانجی را داشتند. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این پژوهش، طرح‌واره‌های مثبت فرزندپروری می‌توانند از طریق ارتقا انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و مهارت‌های تنظیم هیجان، به بهبود بهزیستی روان‌شناختی دانشجویان کمک کنند و بستر رشد روانی و اجتماعی آن‌ها را فراهم سازند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6250_947018640bf36a2bb609d3557a285329.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 The Effectiveness of Multi-Sensory Education Strategies on Audio-Visual Speech Comprehension and Reading Performance in Female Students with Learning Disabilities بررسی اثربخشی راهبردهای آموزش چند حسی بر درک گفتار سمعی و ‌بصری و عملکرد خواندن در دانش‌آموزان دختر دارای ناتوانی یادگیری 75 90 6176 10.22084/j.psychogy.2025.30130.2743 FA مهسا حسین زاده کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران 0009-0007-4297-6350 فاطمه بهجتی اردکانی استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران محمد هادی صافی استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران 0000-0001-7013-5304 Journal Article 2024 11 13 Objective: The present study aimed to determine the effectiveness of multisensory education strategies on auditory and visual speech comprehension and reading performance in students with learning disabilities. Methods: This study was a quasi-experimental study using a pretest-posttest design with a non-blinded control group. The statistical population of the study was all first-year female elementary school students with reading disorders in elementary schools in Shahrekord city in the academic year 2022-2023, of which 30 were selected using convenience sampling and randomly assigned to two groups of 15 (experimental and control).Participants completed the Forward and Backward Digit Span subtests and Visual Memory subset of the Wechsler Working Memory Test (1945) and the standardized Reading Disorder Scale questionnaire by Shafiei et al. (2008). The experimental group received Fernald's multisensory educational protocol in 8 sessions of 90 minutes each. The collected data were analyzed using multivariate analysis of covariance. Results: The results of the analysis of covariance showed that multisensory training strategies have a positive and significant effect on increasing auditory and visual speech comprehension (P<0.01), and increasing reading performance (P<0.01). Conclusions: Multisensory teaching strategies play a facilitating role in improving auditory and visual speech comprehension, and their practical application is effective in improving reading performance in students with learning disabilities. It also provides a suitable platform for improving learners' active listening in the components of attention skills, follow-up skills, and reflective skills. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی راهبردهای آموزش چند حسی بر درک گفتار سمعی و ‌بصری و عملکرد خواندن در دانش‌آموزان دارای ناتوانی یادگیری انجام شد. روش: این مطالعه به روش نیمه آزمایشی و با بکارگیری طرح پیش‌آزمون -پس‌آزمون با گروه کنترل نابرایر بود. جامعه آماری مورد پژوهش کلیه دانش ‌آموزان دختر دوره اول ابتدایی دارای اختلال خواندن در دبستان‌های شهرستان شهرکرد در سال تحصیلی 1402-1401 بود که 30 نفر با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری (آزمایش و کنترل) جایگزین شدند. شرکت‌کنندگان به خرده مقیاس‌های تکرار ارقام رو به جلو و معکوس و حافظه بینایی آزمون حافظه کاری وکسلر (1945) و پرسشنامه‌ استاندارد مقیاس اختلال در خواندن شفیعی و همکاران (1387) پاسخ دادند. گروه آزمایش پروتکل آموزشی چندحسی فرنالد را در 8 جلسه ۹۰ دقیقه‌ای دریافت کرد. داده‌های گردآوری شده با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیره تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد، راهبردهای آموزش چند حسی بر افزایش درک گفتار سمعی و بصری (0.01>P)، و افزایش عملکرد خواندن تأثیر مثبت و معنا‌داری دارد (0.01>P). نتیجه‌گیری: راهبردهای آموزش چند حسی نقش تسهیل کننده را بر بهبود درک گفتار سمعی و ‌بصری دارد و کاربست عملی آن در ارتقای عملکرد خواندن در دانش‌آموزان دارای ناتوانی یادگیری مؤثر است. همچنین بستر مناسبی را جهت بهبود گوش دادن فعال فراگیران در مولفه های مهارت توجه، مهارت پیگیری و مهارت انعکاسی فراهم می‌نماید.

https://asj.basu.ac.ir/article_6176_fc1f073fe91403f00d2219185fdea79b.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 Developing a Brain-Friendly Educational Evaluation Training Package and Its Effect on Academic Procrastination and Educational Emotions in Mathematics Lessons of First Grade Students of the First Cycle of Lorestan Nomadic High School تدوین بسته آموزشی ارزشیابی تحصیلی سازگار با مغز و تأثیر آن بر میزان اهمال‌کاری تحصیلی و هیجانات آموزشی درس ریاضی دانش‌آموزان پایه اول دوره‌ی اول متوسطه عشایری لرستان 91 109 6238 10.22084/j.psychogy.2025.30199.2749 FA مصطفی عبدلی دانشجوی دکتری برنامه‌ریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0009-0006-6282-0604 یاسمین عابدینی دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-6292-1732 لیلا مقتدایی استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0003-4106-3166 Journal Article 2024 11 28 Objective: Despite the many positive changes that have occurred in the methods and tools of educational assessment, a review of the research literature on educational assessment indicates that existing assessment practices have consistently been criticized due to issues related to students’ academic procrastination and educational emotions. Accordingly, the present study aimed to develop a brain-compatible educational assessment package and to examine its effect on students’ levels of academic procrastination and educational emotions. Methods: This study employed a quasi-experimental design with pretest, posttest, and follow-up, including a control group. The research population consisted of all first-grade students of the first cycle of secondary education (19 schools) among the nomadic schools of Lorestan Province. Using random sampling, students from four schools were selected and assigned to the experimental and control groups. After developing the educational package and training the teachers, student assessment in the experimental group was conducted for two months based on the guidelines of the educational package, while students in the control group were assessed using conventional methods. The research instruments included the Solomon and Rothblum Academic Procrastination Questionnaire (1984), Pekrun’s Educational Emotions Questionnaire (2005), and the short form of the NEO Five-Factor Personality Inventory by McCrae and Costa (1992). Results: The results of the analysis of covariance (ANCOVA) indicated that the brain-compatible educational assessment package had a significant effect on reducing academic procrastination (F=29.689, p<0.01) and negative educational emotions (F=5.76, p<0.01), as well as on increasing positive educational emotions (F = 8.18, p<0.01) in the posttest. Conclusions: The findings demonstrated that the educational package was effective in reducing students’ academic procrastination and negative educational emotions, and in increasing their positive educational emotions (at the posttest stage). Therefore, it is recommended that teachers employ this assessment approach in the instructional process of their students. هدف: با وجود تغییرات بسیار مثبتی که در شیوه‌ها و ابزارهای ارزشیابی تحصیلی ایجادشده است. مرور پیشینه پژوهشی ارزشیابی تحصیلی بیانگر آن است که شیوه‌های موجود ارزشیابی همواره به دلیل مسائل مرتبط با اهمال‌کاری تحصیلی و هیجانات ‌آموزشی دانش‌آموزان با انتقاداتی مواجه است. لذا پژوهش حاضر با هدف تدوین بسته آموزشی ارزشیابی تحصیلی سازگار با مغز و تأثیر آن بر میزان اهمال‌کاری تحصیلی و هیجانات آموزشی دانش‌آموزان انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه تجربی، پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری، با گروه کنترل است. جامعه‌ تحقیق شامل کلیه دانش‌آموزان پایه اول دورة اول متوسطه (۱۹ مدرسه) عشایری لرستان است که با روش نمونه‌گیری تصادفی دانش‌آموزان ۴ مدرسه جهت قرار گرفتن در گروه‌های آزمایش و کنترل انتخاب شدند. بعد از آماده‌سازی بسته‌ آموزشی و آموزش معلمان، به مدت دو ماه ارزشیابی دانش‌آموزان گروه آزمایش بر اساس دستورالعمل‌های بسته آموزشی و ارزشیابی دانش‌آموزان گروه کنترل به شیوه مرسوم انجام شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (1984)، هیجانات آموزشی پکران (2005) و فرم کوتاه پرسشنامه شخصیت پنج عاملی نئو مک کری و کاستا (1992) است. یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بسته‌ آموزشی ارزشیابی تحصیلی سازگار با مغز در کاهش اهمال‌کاری تحصیلی (29.689 =p<0.01 ،F) و هیجانات منفی دانش‌آموزان ( 5.76=p<0.01 ،F) و افزایش هیجانات مثبت آنان ( 8.18=p<0.01 ،F) در پس‌آزمون تأثیر معنادار داشته است. نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش نشان داد بسته‌ آموزشی در کاهش اهمال‌کاری تحصیلی و هیجانات منفی دانش‌آموزان و افزایش هیجانات مثبت آنان (در پس‌آزمون) تأثیرگذار است؛ بنابراین به معلمان پیشنهاد می‌شود از این شیوه ارزشیابی در فرایند آموزش دانش آموزان خود استفاده نمایند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6238_1fc30b9d4319760b04fab735fbfed9a9.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 Examining the Impact of Applying Artificial Intelligence in Teaching on Students’ Academic Engagement and Group Learning بررسی تأثیر کاربرد هوش مصنوعی در تدریس بر اشتیاق‌ تحصیلی و یادگیری‌ گروهی دانش‌آموزان 111 130 6289 10.22084/j.psychogy.2025.30808.2779 FA فریبا درتاج استادیار، گروه علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران 0009-0005-0431-5370 Journal Article 2025 04 13 Objective: With the advancement of digital technologies, Artificial Intelligence (AI) has emerged as a novel tool in the field of education. This technology plays an important role in increasing students' academic motivation and improving the group learning process by providing personalized, interactive, and collaborative solutions. AI enhances student engagement by creating attractive learning environments that are tailored to each student’s individual needs. Additionally, AI tools such as virtual learning platforms, simulators, and content recommendation systems allow students to engage more effectively and collaboratively in group activities. The purpose of this study was to investigate the impact of the application of artificial intelligence on teaching concerning students’ academic motivation and group learning. The research method was a quasi-experimental design using a pre-test/post-test approach with a control group. Methods: The statistical population included 30 students from District Five of Tehran, who were selected through convenience sampling and divided into two groups (15 participants each) – experimental and control. Data collection tools consisted of the Academic Motivation Questionnaire developed by Fredricks, Blumenfeld, and Paris (2004), and the Group Learning Questionnaire by Lemy Loren (1998). Results: Data were analyzed using covariance analysis. The findings revealed that the application of artificial intelligence in teaching impacts students' academic motivation. Furthermore, the application of artificial intelligence in teaching affects students' group learning. Conclusions: Based on the research findings, it can be concluded that artificial intelligence is a powerful tool for enhancing academic motivation and group learning. Using this technology in teaching can contribute to improving the quality of education and learning. هدف: با پیشرفت فناوری‌های دیجیتال، هوش مصنوعی‌به‌عنوان یکی از ابزارهای نوین در حوزه‌ی آموزش‌وپرورش مطرح شده است. این فناوری با ارائه‌ی راه‌حل‌های شخصی‌سازی‌شده، تعاملی و مشارکتی، نقش مهمی در افزایش اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان و بهبود فرآیند یادگیری گروهی ایفا می‌کند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر کاربرد هوش مصنوعی در تدریس بر اشتیاق تحصیلی و یادگیری گروهی دانش‌آموزان بود. روش: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی از نوع طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری شامل کلیه دانش آموزان پنجم ابتدایی منطقه پنج تهران بودند که از بین آن ها 30 نفر از دانش‌آموزان با روش نمونه‌گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه (15نفره) کنترل و آزمایش قرار گرفتند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌ی اشتیاق تحصیلی فردریکز، بلومنفلد و پاریس‌(2004) و پرسشنامه‌ی یادگیری گروهی لمث لورن‌(1998) بود. یافته‌ها: داده‌ها با روش کوواریانس تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد که کاربرد هوش مصنوعی در تدریس بر اشتیاق تحصیلی دانش‌آموزان تأثیر دارد (0.05>P). همچنین نتایج بیانگر آن بود که به‌کارگیری هوش مصنوعی در تدریس بر یادگیری گروهی دانش‌آموزان نیز تأثیرگذار است (0.05>P). نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش، می‌توان گفت هوش مصنوعی ابزاری قدرتمند برای افزایش اشتیاق تحصیلی و یادگیری گروهی است. استفاده از این فناوری در تدریس می‌تواند به بهبود کیفیت آموزش و یادگیری کمک کند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6289_f7fbc4bafcc80cbf690acbef25f2ce1c.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 The Effectiveness of LEGO Therapy on Cognitive Functions among Students with Learning Disability تأثیر لگوتراپی بر کارکرد‌های شناختی دانش‌آموزان دچار ناتوانی یادگیری 131 144 6287 10.22084/j.psychogy.2025.31271.2815 FA علی شیخ الاسلامی استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-7700-7206 فاطمه ظریفی کارشناسی‌ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0006-9131-2684 نسترن سیداسماعیلی قمی استادیار روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل ایران 0000-0003-3472-8713 Journal Article 2025 07 16 Objective: This study aimed to investigate the effect of LEGO therapy on the cognitive functions of students with learning disability. Methods: The research employed a semi-experimental design with a pretest-posttest control group. The statistical population consisted of male students with learning disability from District 5 of Mashhad during the 2023-2024 academic year. Among them, 30 students were selected using convenience sampling and assigned to experimental and control groups of 15 each. The experimental group received 10 sessions of LEGO therapy. Data were collected using the Montreal Cognitive Assessment (Nasraddin et al., 2005), and data analysis was conducted using analysis of covariance (ANCOVA) via SPSS-26 software. Results: Findings indicated that LEGO therapy significantly impacted the cognitive functions of students with learning disability (p<0.01). Additionally, ANCOVA results showed a significant improvement in the cognitive functions of the experimental group compared to the control group. Conclusions: The present study demonstrated that creative interventions such as LEGO therapy can serve as an effective approach to enhance cognitive functions. This method improved performance in various cognitive domains in students with learning disability. Therefore, LEGO therapy can be considered an effective and innovative intervention for improving cognitive functions in this student population. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر لگوتراپی بر کارکرد‌های شناختی دانش‌آموزان دچار ناتوانی یادگیری انجام گرفت. روش: روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعهی آماری پژوهش را دانشآموزان پسر دچار ناتوانی یادگیری ناحیه 5 شهر مشهد در سال‌تحصیلی 1403-1402 تشکیل دادند که از میان آن‌ها با استفاده از روش نمونه‌گیری در دسترس30 دانش‌آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل جاگذاری شدند. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش، 10 جلسه لگوتراپی را دریافت نمودند. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون شناختی مونترال (نصرالدین و همکاران، 2005) استفاده شد و تجزیه و تحلیل داده‌ها به کمک آزمون تحلیل کوواریانس از طریق نرم‌افزار SPSS-26 انجام شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که دانش‌آموزان گروه آزمایش در مقایسه با دانش‌آموزان گروه کنترل در پس‌آزمون، به طور معناداری کارکردهای شناختی بهتری داشتند. لذا، نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که لگوتراپی بر کارکردهای شناختی دانش‌آموزان دچار ناتوانی یادگیری تأثیرگذار بوده است (p<0.01). نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان داد که استفاده از روش‌های خلاقانه مانند لگوتراپی می‌تواند به عنوان رویکردی مؤثر در تقویت کارکرد‌های شناختی مورد توجه قرار گیرد و موجب بهبود عملکرد در حوزه‌های مختلف کارکردهای شناختی در دانش‌آموزان دارای ناتوانی یادگیری شود. بنابراین، لگوتراپی می‌تواند به عنوان یک مداخله‌ی‌ مؤثر و نوآورانه در بهبود کارکردهای شناختی این گروه از دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

https://asj.basu.ac.ir/article_6287_57827ddd068a17ad6dfc6690962241e5.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 Comparing the Effectiveness of Emotion Regulation Training and Mindfulness-Based Cognitive Therapy on Self-Compassion, Positive and Negative Affect, and Psychological Well-Being in Single-Parent Adolescents مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و شناخت‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر شفقت به خود، عواطف مثبت و منفی و بهزیستی روان‌شناختی نوجوانان تک‌والد 145 165 6403 10.22084/j.psychogy.2025.30254.2755 FA علیرضا حجتی دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته روانشناسی عمومی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران 0009-0005-9704-488x نفیسه یاری مقدم استادیار گروه روانشناسی و علوم تربیتی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران 0000-0002-3964-4941 Journal Article 2024 12 12 Objective: The present study aimed to compare the effectiveness of emotion regulation training and mindfulness-based cognitive therapy (MBCT) on self-compassion, positive and negative affect, and psychological well-being among single-parent adolescents. Methods: The research employed a quasi-experimental design with a nonequivalent control group and follow-up phase. The statistical population included all single-parent adolescents enrolled in junior and senior high schools in Hamadan during the second semester of the 2023–2024 academic year, from which a convenience sample of 45 participants was selected. Data were collected using the Self-Compassion Scale (Neff, 2003), the Positive and Negative Affect Schedule (Watson et al., 1988), and the Psychological Well-Being Scale (Ryff, 2002). The interventions were conducted based on Gross’s (2002) Emotion Regulation Training protocol and Bowen et al.’s (2011) MBCT protocol. Results: Data were analyzed using mixed ANOVA. The results indicated that both interventions significantly improved self-compassion, positive affect, and psychological well-being and reduced negative affect (p<0.05). However, no significant difference was found between the effectiveness of the two interventions (p>0.05). Moreover, the follow-up results confirmed the stability of these effects, particularly on self-compassion and affect variables. Conclusions: Overall, both approaches can be considered effective interventions for enhancing the emotional and psychological well-being of single-parent adolescents. It is recommended that mental health professionals incorporate these methods into psychological and educational support programs designed for this group of adolescents. هدف: مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و شناخت‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر شفقت به خود، عواطف مثبت و منفی و بهزیستی روان‌شناختی نوجوانان تک‌والد بود. روش: نیمه‌آزمایشی با طرح گروه کنترل نابرابر و دوره پیگیری انجام شد. جامعه آماری شامل همه نوجوانان تک‌والد مشغول به تحصیل در مقطع متوسطه اول و دوم شهر همدان در نیمسال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود که از میان آن‌ها ۴۵ نفر به‌صورت در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌های شفقت به خود نف (2003)، عواطف مثبت و منفی واتسون و همکاران (1988) و بهزیستی روان‌شناختی ریف (2002) بود. آموزش‌ها بر اساس پروتکل تنظیم هیجان گراس (2002) و شناخت‌درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بوئن و همکاران (2011) اجرا شد. یافته‌ها: داده‌ها با روش تحلیل واریانس مختلط تحلیل گردید. نتایج نشان داد هر دو روش آموزشی بر افزایش شفقت به خود، عاطفه مثبت و بهزیستی روان‌شناختی و کاهش عاطفه منفی تأثیر معناداری داشتند (0.05>p)، اما تفاوت معناداری بین اثربخشی دو روش مشاهده نشد (0.05<p). همچنین، پایداری نتایج در دوره پیگیری، نشان‌دهنده تداوم اثر مداخلات، به‌ویژه در شفقت به خود و عواطف مثبت و منفی بود. نتیجه‌گیری: بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که هر دو روش می‌توانند به‌عنوان مداخلات کارآمد برای ارتقای سلامت روانی و هیجانی نوجوانان تک‌والد مورد استفاده قرار گیرند و پیشنهاد می‌شود متخصصان، بهره‌گیری از این روش‌ها را در حمایت‌های روانی و آموزشی این گروه از نوجوانان مدنظر قرار دهند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6403_eae15aabaa768ae4a5993a8a4f4fa6e4.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 The Impact of Gamified Assessment on Artificial Intelligence Literacy and Higher-Order Thinking in Students تأثیر ارزشیابی مبتنی بر بازی‌وارسازی بر سواد هوش مصنوعی و تفکر سطح بالا در دانشجویان 167 191 6290 10.22084/j.psychogy.2025.30806.2778 FA مریم رجبیان ده زیره دکتری تکنولوژی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0000-0002-0799-0196 Journal Article 2025 04 13 Objective: In the current era, artificial intelligence (AI) has increasingly permeated various aspects of human life and has also emerged as a powerful tool in educational environments. Simultaneously, the importance of developing AI literacy and strengthening higher-order thinking skills in students to face the challenges of today's complex world is increasingly felt. The purpose of the present study is to investigate the impact of gamified assessment on AI literacy and higher-order thinking in students. Methods: The research method was quasi-experimental with a pre-test/post-test control group design. The statistical population included all students of Chabahar International University, from whom a sample of 50 individuals (25 in the experimental group and 25 in the control group) was selected using convenience sampling and assigned to the experimental and control groups. The data collection tools included the 32-question Artificial Intelligence Literacy questionnaire by Ng and colleagues (2023) and the 7-question Higher-order Thinking questionnaire by Sarmad and colleagues (2011). Results: The data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA). The findings revealed that AI-based gamified assessment had a significant effect on AI literacy (F = 39.85, p<0.05). Moreover, AI-based gamified assessment significantly influenced the emotional, behavioral, cognitive, and ethical dimensions of students (F = 10.59, p <0.05). Additionally, the results indicated that AI-based gamified assessment had a significant effect on higher-order thinking (F = 12.31, p<0.05). Conclusions: The findings of this research clearly indicate that the use of AI-based gamified assessment is an effective tool in promoting AI literacy and developing higher-order thinking in students. This positive impact can be attributed to the engaging and interactive nature of gamification elements combined with the intelligent capabilities of AI in providing personalized feedback and challenges tailored to students' learning levels. Therefore, it can be concluded that integrating this type of assessment into educational processes can contribute to the development of a generation of students with a deeper understanding of AI and more advanced cognitive abilities. هدف: در عصر حاضر، هوش مصنوعی به طور فزاینده‌ای در جنبه‌های مختلف زندگی بشر نفوذ کرده و در محیط‌های آموزشی نیز به‌عنوان یک ابزار قدرتمند مطرح شده است. همزمان، اهمیت توسعه سواد هوش مصنوعی و تقویت مهارت‌های تفکر سطح بالا در دانشجویان برای مواجهه با چالش‌های دنیای پیچیده کنونی بیش از پیش احساس می‌شود. هدف پژوهش حاضر تأثیر ارزشیابی مبتنی بر بازی‌وارسازی بر سواد هوش مصنوعی و تفکر سطح بالا در دانشجویان است. روش: روش تحقیق نیمه‌آزمایشی از نوع طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه بین‌المللی چابهار بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس 50 نفر (25 نفر گروه آزمایش و 25 نفر گروه کنترل) به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه 32 سؤالی سواد هوش مصنوعی نگ و همکاران (2023) و 7 سؤالی تفکر سطح بالا سرمد و همکاران (1390) بود. یافته‌ها: داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد ارزشیابی بازی‌وارسازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی بر سواد هوش مصنوعی تأثیر دارد (39.85=P<0.05 ،F). ارزشیابی بازی‌وارسازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی بر بعد عاطفی، رفتاری، شناختی و اخلاقی دانشجویان تأثیر دارد (10.59=P<0.05 ،F). ارزشیابی بازی‌وارسازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی بر تفکر سطح بالا تأثیر دارد (12.31=P<0.05 ،F). نتیجه‌گیری: یافته‌های این پژوهش به وضوح نشان می‌دهد که استفاده از ارزشیابی بازی‌وارسازی شده مبتنی بر هوش مصنوعی، ابزاری مؤثر در ارتقای سواد هوش مصنوعی و توسعه تفکر سطح بالای دانشجویان است. این تأثیر مثبت می‌تواند ناشی از جذابیت و تعاملی بودن عناصر بازی‌وارسازی در کنار قابلیت‌های هوشمندانه هوش مصنوعی در ارائه بازخورد شخصی‌سازی شده و چالش‌های متناسب با سطح یادگیری دانشجویان باشد. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که ادغام این نوع ارزشیابی در فرآیندهای آموزشی می‌تواند به تربیت نسلی از دانشجویان با درک عمیق‌تر از هوش مصنوعی و توانایی‌های شناختی پیشرفته‌تر کمک کند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6290_5d8c6ee0d8964e66a3225458f981522d.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 Comparing the Effectiveness of Metacognitive Strategies Training and Attribution Styles Retraining on Creativity Dimensions of Second-Year High School Students in Hamadan مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای فراشناختی و بازآموزی سبک‌های اسناد برابعاد خلاقیت دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه همدان 193 210 6468 10.22084/j.psychogy.2025.30769.2780 FA محبوبه گومار دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0003-6896-5888 مسعود قاسمی استادیار، گروه روان‌شناسی تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0001-7852-0522 سوزان امامی پور دانشیار، گروه روان‌شناسی بالینی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-5656-6615 Journal Article 2025 04 13 Objective: The present study was conducted with the aim of comparing the effectiveness of metacognitive strategies training and retraining of attribution styles on the creativity dimensions of female students of high schools in the city of Hamedan, Iran. Methods: The research was an applied experimental method conducted based on a pre-test, post-test design and a two-month follow-up period with two experimental groups and a control group. The statistical population of the study comprises all female students of high schools in Hamedan city in the academic year 2024-2025. Using a multi-stage cluster sampling, 60 students were selected and randomly assigned to three groups of 20 students each based on the entry criteria. The first group received the metacognitive strategies training and the second group the retraining of attribution styles. The control group did not receive any training. The Torrens Visual Creativity Test (Form A) was used to collect data. Data analysis was performed using repeated measures and two-factor mixed methods statistical test with SPSS24 software. Results: The findings showed that the creativity scores of pretes bore a significant difference with the posttest and follow-up scores (P<0.05). The results also indicated that there was no significant difference between the results of the two interventions. However, there was a significant difference in the creativity of each of the experimental groups and the control group (P<0.05(. Conclusions: Teaching metacognitive strategies and retraining attribution styles has a significant effect on all components of students' creativity. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای فراشناختی و بازآموزی سبک‌های اسناد بر ابعاد خلاقیت دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر همدان انجام گرفت. روش: روش پژوهش آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری، کلیه دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر همدان در سال تحصیلی 1404-1403 بود، که به‌روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای 60 نفر از دانش‌آموزان انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه 20نفری گمارش شدند. گروه اول آموزش راهبردهای فراشناختی (سکستون، 1998) و گروه دوم بازآموزی سبک‌های اسناد (گلپرور، 1388) را تجربه کردند. گروه کنترل هیچ‌گونه آموزشی دریافت نکرد. برای گردآوری داده‌ها از آزمون خلاقیت تصویری تورنس (2025، فرم الف) استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل اندازه‌گیری مکرر و آنوای دوعاملی آمیخته با نرم‌افزار SPSS24 صورت گرفت. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که پیش‌آزمون خلاقیت با نمرات پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری داشت (0.05>P). همچنین نتایج بر این دلالت داشت که بین دو مداخله تفاوت معناداری وجود نداشت. اما در خلاقیت هر یک از گروه‌های آزمایش با گروه کنترل تفاوت معنادار وجود داشت (0.05>P) . نتیجه‌گیری: آموزش راهبردهای فراشناختی و بازآموزی سبک‌های اسناد بر تمامی مؤلفه‌های‌ خلاقیت دانش‌آموزان اثرگذار می‌باشد.

https://asj.basu.ac.ir/article_6468_7695ea769f021803c508817dd374bb27.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 25 2025 12 22 Structural Equation Modeling of Mobile Learning Based on Self-Efficacy and Self-Regulated Learning with the Mediating Role of ICT Skills مدل‌یابی معادلات ساختاری یادگیری سیار براساس خودکارآمدی و یادگیری خودتنظیمی با نقش واسطه‌ای مهارت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات 211 227 6450 10.22084/j.psychogy.2025.31265.2814 FA الهه سادات حمیدی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران 0009-0003-6214-1810 عطا شاکریان گروه روانشناسی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران 0000-0003-1712-6745 جمال صادقی گروه روانشناسی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران 0000-0002-8979-207X Journal Article 2025 07 16 Objective: The purpose of this study was to determine the predictive adequacy of a mobile learning model based on self-efficacy and self-regulated learning, with the mediating role of Information and Communication Technology (ICT) skills. Methods: The present study was descriptive-correlational using Structural Equation Modeling (SEM). The statistical population comprised all female upper secondary school students in Tehran, of whom 386 were selected via multi-stage cluster random sampling. Data collection instruments included the Mobile Phone Self-Efficacy Questionnaire (Compeau & Higgins, 1995), Mobile Learning Attitudes Scale (Al-Emran et al., 2016), Online Self-Regulated Learning Questionnaire (Barnard et al., 2009), and ICT Skills Questionnaire (Wilkinson, Roberts, & While, 2010). Data analysis was performed using SEM via SPSS and SmartPLS software. Results: The results indicated that mobile phone self-efficacy had a positive and significant effect on mobile learning (p<0.001). ICT skills had a positive and significant effect on mobile learning (p<0.001). Self-regulated learning also had a positive and significant effect on mobile learning (p<0.001). However, the mediating role of ICT skills in the relationship between mobile phone self-efficacy and mobile learning was not confirmed (p>0.001). Conclusions: Based on the results, it can be concluded that enhancing individual beliefs, technical skills, and the self-regulatory abilities of learners directly leads to the improvement of the mobile learning process. هدف: هدف از انجام این پژوهش تعیین کفایت پیش‌بینی مدل یادگیری سیار براساس خودکارآمدی و یادگیری خودتنظیمی با نقش واسطه‌ای مهارت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات بود. روش: پژوهش حاضر همبستگی و از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر تهران که به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای 386 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه خودکارآمدی تلفن همراه کامپیو و هیگینز (1995)، مقیاس نگرش‌های یادگیری سیار آل‌عمران و همکاران (2016)، یادگیری خودتنظیمی آنلاین بارنارد و همکاران (2009) و مهارت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات ویلکینسون، رابرتز، وایل (2010) استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از طریق مدل معادلات ساختاری و نرم‌افزار spss و pls انجام شد. یافته‌ها: براساس نتایج به‌دست‌آمده خودکارآمدی تلفن همراه بر یادگیری سیار تأثیر مثبت و معناداری داشت (0.001>p). مهارت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات بر یادگیری سیار تأثیر مثبت و معناداری داشت (0.001>p). یادگیری خودتنظیمی بر یادگیری سیار تأثیر مثبت و معناداری داشت (0.001>p). براساس نتایج به‌دست‌آمده تأثیر واسطه‌ای مهارت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات در رابطه خودکارآمدی تلفن همراه بر یادگیری سیار تائید نشد (0.001<p). نتیجه‌گیری: براساس نتایج می توان نتیجه گیری کرد که ارتقای باورهای فردی، مهارت‌های فنی و توانایی تنظیم‌گری فراگیران، مستقیماً منجر به بهبود فرآیند یادگیری سیار می‌شود.

https://asj.basu.ac.ir/article_6450_67ed94744426295f96268f4ac1881b46.pdf