دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 Relation of Academic Possible Selves and Academic Commitment: Investigating the Mediating Role of Academic Hope رابطه خودهای ممکن تحصیلی و تعهد تحصیلی: بررسی نقش واسطه‌ای امید تحصیلی 1 19 6154 10.22084/j.psychogy.2025.27832.2584 FA یاسمن حاتمی کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0009-0002-7011-3599 بهرام جوکار استاد، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-4976-7371 مسعود حسین چاری دانشیار، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-5072-0730 Journal Article 2023 05 18 Objective: The present study was conducted with the aim of determining the mediating role of academic hope in the relationship between academic possible selves and academic commitment. Methods: The method of this research was correlational and structural equation type. The statistical population was the students of different academic levels of Shiraz University in the academic year of 1401. The participants of the research included 253 male and female students of Shiraz University who were selected by available sampling method and answered three questionnaires: possible selves (Oyserman et al., 2004), academic hope (Simpson, 1999) and academic commitment (Human - Vogel and Rabe, 2015). In order to investigate the proposed research model, the structural equation modeling method was used, and to determine the mediating role of the academic hope variable, the bootstrap method was used in Amos software. Results: The findings from data analysis showed that academic possible selves were a direct and significant predictor of academic hope (P<0.05). Also, academic possible selves were able to positively and significantly predict academic commitment both directly (P<0.01) and through academic hope (P<0.01). Conclusions: In general, the results of the present study indicate the importance and effective role of academic possible selves in increasing academic hope and academic commitment. Therefore, considering the effective role of possible selves in increasing academic hope and commitment to education, it is necessary for educational planners and counselors to design the necessary interventions to develop academic possible selves. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه‌گری امید تحصیلی در ارتباط بین خودهای ممکن تحصیلی و تعهد تحصیلی انجام شد. روش: روش این پژوهش همبستگی و از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری دانشجویان مقاطع مختلف تحصیلی دانشگاه شیراز در سال تحصیلی 1402-1401 بود. شرکت‌کنندگان پژوهش شامل 253 نفر از دانشجویان مرد و زن دانشگاه شیراز بودند که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به سه پرسشنامه خودهای ممکن (اویسرمن و همکاران، 2004)، امید تحصیلی (سیمپسون، 1999) و تعهد تحصیلی (هیومن-وگل و رابه، 2015) پاسخ دادند. به منظور بررسی مدل پیشنهادی پژوهش از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و برای تعیین نقش واسطه‌گری متغیر امید تحصیلی از روش بوتاسترپ در نرم‌افزار Amos استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های حاصل از تحلیل داده‌ها نشان داد که خودهای ممکن تحصیلی پیش‌بینی‌کننده مستقیم و معنی‌دار امید تحصیلی (0.05>P) بود. همچنین خودهای ممکن تحصیلی هم به طور مستقیم (0.01>P) و هم با واسطه امید تحصیلی قادر به پیش‌بینی مثبت و معنی‌دار تعهد تحصیلی (0.01>P) بود. نتیجه‌گیری: در مجموع، نتایج پژوهش حاضر حاکی از اهمیت و نقش مؤثر خودهای ممکن تحصیلی در افزایش امید تحصیلی و تعهد تحصیلی است. لذا، با توجه به نقش اثرگذار خودهای ممکن در افزایش امید تحصیلی و تعهد به تحصیل، ضروری است تا برنامه‌ریزان آموزشی و مشاوران، مداخلات لازم جهت پرورش خودهای ممکن تحصیلی را طراحی نمایند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6154_3bf07985bf8a5a37fcf65989269e8edc.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 Investigating Educational Interventions Based on Gamification and Synectics on Creativity and Its Components in Sixth Grade Elementary School Students بررسی مداخلات آموزشی مبتنی بر بازیوارسازی و بدیعه‌پردازی بر خلاقیت و مؤلفه‌های آن در دانش‌آموزان پایه ششم ابتدایی 21 37 5471 10.22084/j.psychogy.2024.27881.2590 FA مهران محمدی کارشناسی ارشد، گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران. ایران. 0009-0003-9817-1034 نسرین محمدحسنی استادیار، گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، تهران. ایران 0000-0001-6555-1354 جمال سلیمی دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج. ایران 0000-0002-8134-6702 Journal Article 2023 05 30 Objective: The present study was conducted with the aim of investigating the effect of educational interventions based on gamification and synectics on the creativity of sixth-grade elementary students in Divandarreh City. Methods: The method of the current research was quasi-experimental (pre-test-post-test design). The statistical population of the research included all sixth-grade male students of Divandarreh City in the academic year 2022-2023. The study sample was selected from among the elementary schools of the city using a random cluster sampling method. The statistical sample included 60 sixth-grade students who were randomly assigned to two experimental groups (n:30). To collect data, Torrance's visual creativity standard test was used. Educational interventions based on gamification and synectics were implemented during 12 sessions and five consecutive weeks. Data analysis was done on two descriptive and inferential levels with the help of a multivariate covariance analysis test. Results: The findings of data analysis showed that the use of educational interventions based on gamification and innovation have a significant effect on students' creativity (p<0.05). This influence in the components of originality and elaboration has been in favor of educational interventions based on gamification, but there have been the same effects in the components of flexibility and fluency (p<0.05). Conclusions: The results of this research show that educational interventions based on gamification have had more significant effects than synectics on increasing students' creativity, and gamification can be used as a method to cultivate and promote creativity. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مداخلات آموزشی مبتنی بر بازیوارسازی و بدیعه‌پردازی بر خلاقیت دانش‌آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان دیواندره به انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی (طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون) بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان پسر پایه ششم شهرستان دیواندره در سال تحصیلی 1402-1401 بود. نمونه مورد مطالعه با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای از بین مدارس ابتدایی سطح شهر انتخاب شد. نمونه آماری شامل60 دانش‌آموز پایه ششم بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (30:n) گمارش شدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از آزمون استاندارد خلاقیت تصویری تورنس استفاده شد. مداخلات آموزشی مبتنی بر بازیوارسازی و بدیعه‌پردازی در طول 12 جلسه و پنج هفته متوالی اجرا شد. تجزیه و تحلیـل داده‌ها در دو سـطح توصـیفی و استنباطی بـه کمک آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره انجام گرفت. یافته‌ها: یافته‌های تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد، استفاده از مداخلات آموزشی مبتنی بر بازیواراسازی و بدیعه‌پردازی بر خلاقیت دانش‌آموزان اثر معناداری دارند (0.05>p). این تاثیرگذاری در مولفه‌های ابتکار و بسط به نفع مداخلات آموزشی مبتنی بر بازیوارسازی بوده است، اما در مولفه‌های انعطاف‌پذیری و سیالی تأثیرات یکسانی وجود داشته است (0.05<p). نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان می‌دهد، مداخلات آموزشی مبتنی بر بازیوارسازی تاثیرات معنادارتری نسبت به بدیعه‌پردازی بر افزایش خلاقیت دانش‌آموزان داشته است و می‌توان از بازیوارسازی به عنوان روشی جهت پرورش و ارتقای خلاقیت بهره گرفت.

https://asj.basu.ac.ir/article_5471_82836ca597a373e6c3cd5ae2d466161e.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 Developing a Model of Academic Buoyancy Based on Grit and Future Orientation Mediated by Problem Solving Skills among Students تدوین مدل سرزندگی تحصیلی براساس ثبات قدم و جهت‌گیری آینده با میانجی‌گری مهارت‌های حل مسئله در دانشجویان 39 57 5904 10.22084/j.psychogy.2025.28768.2657 FA حسین محققی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-4232-2273 مهران فرهادی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-9155-5145 محیا حسینی دانشجوی دکتری، روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-4232-2273 ابوالقاسم یعقوبی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-1949-6814 فرشته مطهری فر دانشجوی دکتری، روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-4232-2273 Journal Article 2024 01 23 Objective: The purpose of the current research was to provide a model of the causal relationships of academic buoyancy based on grit and future orientation mediated by problem solving skills in students using the method of structural equation modeling. Methods: This study was conducted using a descriptive-correlational design and structural equation modeling on a sample of 382 undergraduate students from Bu-Ali Sina University, selected through cluster sampling based on the Morgan table. The research instruments included four questionnaires: Dehghanizadeh and Hossein-Chari's academic buoyancy (2013), Duckworth's grit (2007), Steinberg's future orientation (2009), Heppner's problem solving skills (1982). Results: According to the research findings, grit has a direct effect on academic buoyancy (β = 0.35, P ≤ 0.01). Future orientation has a direct effect on academic buoyancy (β = 0.29, P ≤ 0.01). Problem-solving skills have a direct effect on academic buoyancy (β = 0.32, P ≤ 0.01). Grit affects problem-solving skills (β = 0.21, P ≤ 0.01). Future orientation affects problem-solving skills (β = 0.43, P ≤ 0.01). The indirect effect of grit on academic buoyancy through problem-solving skills is significant (β = 0.06, P ≤ 0.01). The indirect effect of future orientation on academic buoyancy through problem-solving skills is significant (β = 0.14, P ≤ 0.01). The results of the structural equation modeling, analyzed using LISREL software, indicated that the research model is a good fit. Conclusions: The proposed model of the current research demonstrated a good fit with the collected data. This study provided evidence for the mediating role of problem-solving skills in the relationship between grit and future orientation with academic buoyancy. In light of these findings, considering the influential role of grit and future orientation and their adaptable and flexible nature, educational programs are necessary to enhance academic buoyancy. هدف: پژوهش پیشرو به ارائه الگوی روابط علی سرزندگی تحصیلی براساس ثبات قدم و جهت‌گیری آینده با نقش میانجی مهارتهای حلمسئله به روش مدلسازی معادلات ساختاری پرداخته است. روش: این پژوهش به صورت توصیفی همبستگی انجام شده است. نمونه شامل 382 نفر دانشجوی کارشناسی دانشگاه بوعلی سینا 1401بود که به شیوه نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شده‌اند. ابزار پژوهش متشکل از پرسشنامه‌های سرزندگی تحصیلی دهقانی‌زاده و حسینچاری (1391)، ثبات‌قدم داکورث(2007)، جهت‌گیری آینده استینبرگ و همکاران (2009) و مهارت‌های حل‌مسئله هپنر و پترسن (1982) بود. یافته‌ها: مطابق با یافته‌های پژوهش، ثبات‌قدم بر سرزندگی تحصیلی اثر مستقیم دارد (β= 0/35، P <0/01). جهت‌گیری آینده بر سرزندگی تحصیلی اثر مستقیم دارد (β= 0/29، P <0/01). مهارت حل‌مسئله بر سرزندگی تحصیلی اثـر مسـتقیم دارد (β= 0/32، P <0/01). ثبـات‌قدم بر حـل‌مسئـله اثــر مستقیم دارد (β= 0/21، P <0/01). جهت‌گیری آینده بر حل‌مسئله اثر مستقیم دارد (β= 0/43، P <0/01). اثر غیرمستقیم ثبات‌قدم از طریق مهارت حل‌مسئله بر سرزندگی تحصیلی معنادار است (β= 0/06، P<0/01). اثر غیرمستقیم جهت‌گیری آینده از طریق مهارت حل‌مسئله بر سرزندگی تحصیلی معنادار است (β= 0/14، P <0/01). نتیجه‌گیری: این پژوهش شواهدی را برای نقش واسطه‌ای مهارت حل‌مسئله در رابطه بین ثبات‌قدم و جهت‌گیری آینده با سرزندگی تحصیلی نشان داد. در پرتو این یافته‌ها با توجه به نقش تاثیرگذار ثبات‌قدم و جهت‌گیری آینده و ظرفیت قابل تغییر و انعطاف آنها، برنامه‌های آموزشی جهت افزایش سرزندگی تحصیلی لازم است.

https://asj.basu.ac.ir/article_5904_05ae14d7ae387b93370d142d82220f1b.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 The Effectiveness of Modifying Cognitive Biases Expressing Self-inefficiency on the Responsibility and Academic Motivation of Students with Academic Failure اثربخشی اصلاح سوگیری‌های بیانگر خود ناکارآمدی بر مسئولیت‌پذیری و انگیزه تحصیلی دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی 59 75 5952 10.22084/j.psychogy.2025.28858.2658 FA علی پاکیزه دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران 0000-0002-9522-2276 سیدموسی گلستانه دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران 0000-0002-2828-1030 صادق حکمتیان فرد دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران 0000-0001-9775-8966 معصومه سلطانی کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران 0009-0009-6897-2272 Journal Article 2024 01 24 Objective: The present study aimed to determine the effectiveness of modifying cognitive biases expressing self-efficacy on responsibility and academic motivation of students with academic failure. Methods: The present research method was semi-experimental and pre-test and post-test with a control group. The statistical population of this study included female high school students in Bushehr who were studying in the academic year 2021-2022. To collect data, first, 372 students were selected using multi-stage cluster sampling method and then 32 students with academic failure were selected and assigned into two experimental and control groups (16 students in each) using random assignment method. Before and after the intervention, participants in both groups completed the Individual and Social Responsibility Questionnaire by Lee et al. (2008) and the Academic Motivation Questionnaire by Walrand et al. (1992). The intervention design was carried out for the experimental group using dot probe software for eight weeks. Results: The results showed that the intervention aimed at cognitive bias modification improved intrinsic motivation (p<0.01) and reduced extrinsic motivation (p<0.01) of students with academic failure. The findings also indicated the effect of cognitive bias modification on responsibility (p<0.05) and the component of personal responsibility (p<0.05). Conclusions: According to the findings of the present study, an intervention focused on correcting the cognitive bias expressing self-efficacy of students with academic failure, while reducing these biases, can create self-efficacy beliefs and consequently, a sense of self-efficacy, and pave the way for increasing academic motivation and responsibility. This desirable process, in turn, will pave the way for the improvement of academic performance. هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر اصلاح سوگیری شناختی بیانگر خود ناکارآمدی بر مسئولیت‌پذیری و انگیزه تحصیلی دانش‌موزان دارای افت تحصیلی اجرا گردید. روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون و پس- آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر بوشهر بود که در سال تحصیلی 1401-1400 مشغول به تحصیل بودند. جهت گردآوری داده‌ها، ابتدا با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای تعداد 372 دانش آموزان انتخاب شدند و سپس 32 نفر از دانش‌آموزانی که دارای افت تحصیلی بودند انتخاب شده و با استفاده از روش گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 16نفر) قرار داده شدند. شرکت‌کنندگان هر دو گروه، قبل و بعد از اجرای طرح مداخله‌ای، پرسشنامه‌های مسئولیت‌پذیری فردی و اجتماعی لی و همکاران (2008) و پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (1992) را تکمیل نمودند. طرح مداخله‌ای با استفاده از نرم‌افزار کاوش نقطه (دات پروب) و به مدت هشت هفته، در خصوص گروه آزمایش اجرا گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مداخله معطوف به اصلاح سوگیری شناختی، باعث بهبود انگیزش درونی (0.01>p) و کاهش انگیزش بیرونی (0.01>p) دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی می‌گردد. یافته‌ها همچنین بیانگر تاثیر اصلاح سوگیری شناختی بر مسئولیت‌پذیری (0.05>p) و مولفه مسئولیت‌پذیری فردی (0.05>p) می‌باشد. نتیجه‌گیری: با عنایت به یافته‌های تحقیق حاضر، اجرای برنامه‌های مداخله‌ای معطوف به اصلاح سوگیری شناختی بیانگر خود ناکارآمدی دانش‌آموزان دارای افت تحصیلی، می‌تواند ضمن کاهش این سوگیری‌ها، باعث ایجاد باورهای خودکارآمدی و در پی آن، احساس خودکارآمدی شده و زمینه‌ساز افزایش انگیزه تحصیلی و مسئولیت‌پذیری گردد. این فرایند مطلوب به نوبه خود، زمینه ساز ارتقاء عملکرد تحصیلی خواهد شد.

https://asj.basu.ac.ir/article_5952_761efc843ff05ab74ed358713dd51c1b.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 Structural Relationships between Academic Procrastination based on Cognitive Fatigue and Perfectionism with Emphasis on the Mediating Role of Emotion Self-Regulation روابط ساختاری تعلل‌ورزی تحصیلی بر پایه خستگی شناختی و کمال‌گرایی با تأکید بر نقش میانجی خودتنظیمی هیجان 77 93 5630 10.22084/j.psychogy.2024.29144.2679 FA محمد ناصر هاشمی دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه ، ایران. 0009-0006-0402-7595 اسماعیل سلیمانی دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران. 0000-0002-7204-1229 محمد نریمانی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-9710-4046 Journal Article 2024 04 17 Objective: One of the important issues in the field of education and academic progress is the issue of student procrastination. This study was conducted with the aim of examining the fit model of academic procrastination based on cognitive fatigue and perfectionism with the mediating role of emotional self-regulation. Methods: The research method of the current study was correlation of structural equation model type. The statistical population of this research included all secondary school students of Urmia city in 1402, and a sample of 200 people was selected from the statistical population through a multi-stage cluster random sampling method. To collect the data of this research, were used Aitken's procrastination questionnaires (1991), Rasouli and Bahrami's academic perfectionism questionnaire (2015), Hoffman and Kashden's emotional self-regulation questionnaire (2010) and Smets et al.'s (1996) multidimensional fatigue questionnaire (MFI). Results: The results of the analysis of the Pearson correlation coefficient test showed that there is a significant correlation between the variables of cognitive fatigue, perfectionism, procrastination, and emotion regulation, and the standard coefficients of the paths showed direct paths of cognitive fatigue to academic procrastination (β=0.71); And academic perfectionism is statistically significant to academic procrastination (β=0.63). Also, to examine the indirect paths, the results of the bootstrap test showed that the lower limit and the upper limit of the indirect paths of cognitive fatigue and perfectionism through emotional self-regulation; They do not include zero, which indicates the significance of indirect paths. Conclusions: According to the obtained results, it can be concluded that the relationship between academic procrastination and cognitive fatigue and perfectionism is not a simple linear relationship, and emotion self-regulation can moderate this relationship. It is suggested to the specialists of the education system to prevent procrastination of students by holding training workshops on emotion regulation skills. هدف: از مسائل مهم در حوزه آموزش و پرورش و پیشرفت تحصیلی، بحث تعلل‌ورزی دانش‌آموزان می‌باشد. این مطالعه با هدف بررسی الگوی برازش تعلل‌ورزی تحصیلی براساس خستگی شناختی و کمال‌گرایی با نقش میانجی خودتنظیمی هیجان انجام شده است. روش: روش تحقیق مطالعه حاضر همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه مدارس شهر ارومیه در سال 1402 بودند که نمونه‌ای به حجم 200 نفر از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ایی چندمرحله‌ایی از بین جامعه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌های این تحقیق از پرسشنامه‌های اهمالکاری آیتکن (1991)، پرسشنامه کمال‌گرایی تحصیلی رسولی و بهرامی (1395)، پرسشنامه خودتنظیمی هیجانی هافمن و کاشدن (2010) و پرسشنامه سنجش چندبعدی خستگی (MFI) اسمتس و همکاران (1996) استفاده شده است. یافته‌ها: نتایج تحلیل آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین متغیرهای خستگی شناختی، کمال‌گرایی، تعلل‌ورزی و تنظیم هیجان همبستگی معناداری وجود دارد و ضرایب استاندارد مسیرها نشان داد مسیرهای مستقیم خستگی شناختی به تعلل‌ورزی تحصیلی (71/0=β)؛ و کمال‌گرایی تحصیلی به تعلل‌ورزی تحصیلی (63/0=β) در سطح آماری معنی‌دار می‌باشد. همچنین برای بررسی مسیرهای غیرمستقیم، نتایج آزمون بوت استراپ نشان داد که حد پایین و حد بالای مسیرهای غیرمستقیم خستگی شناختی و کمال‌‎گرایی از طریق خودتنظیمی هیجانی؛ صفر را دربرنمی‌گیرند که بیانگر معنی‌دار بودن مسیرهای غیرمستقیم می‌باشد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده می‌توان نتیجه گرفت رابطه تعلل‌ورزی تحصیلی با خستگی شناختی و کمال‌گرایی یک رابطه خطی ساده نیست و خود‌تنظیمی هیجان می‌تواند تعدیل‌کننده این ارتباط باشد. به متخصصان سیستم تعلیم و تربیت پیشنهاد می‌شود که با برگزاری کارگاه‌های آموزشی مهارت‌های تنظیم هیجان از تعلل‌ورزی دانش‌آموزان پیشگیری نمایند.

https://asj.basu.ac.ir/article_5630_f84d465177e84bb4e756a8319443cdcb.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 The effect of Teaching Cognitive Learning Strategies on Reading Speed, Comprehension and Recall 10th Grade Male Students تاثیر آموزش راهبردهای یادگیری شناختی بر سرعت خواندن، درک مطلب و یادداری دانش‌آموزان پسر پایه دهم 95 114 6155 10.22084/j.psychogy.2025.29518.2701 FA محمد عسگری استاد گروه سنجش و اندازه گیری، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران 0000-0003-0226-175X Journal Article 2024 06 24 Objective: The aim of this study was to determine the effect of teaching cognitive learning strategies on reading speed, comprehension, and memorization of easy and difficult lessons in tenth grade experimental male students. Methods: The research method was quasi-experimental, and the quasi-experimental design with an unbalanced control group was used. Among the male students of the experimental course of the tenth grade (second cycle of secondary school) in Tehran in the academic year 1401-1402; 50 students (including two classes of 25 students) were selected using a multi-stage random cluster sampling method, and they were randomly assigned to two experimental and control groups. First, in the pre-test, the students' reading speed, comprehension, and recall were measured using a mobile phone timer and a researcher-made academic achievement test. After that, the experimental group received 14 1-hour sessions of cognitive learning strategies training. However, the control group did not receive any special training. After completing the training, their reading speed, comprehension, and recall were measured again. Results: Data analysis using multivariate analysis of variance (MANOVA) for differential scores (difference between pre-test and post-test scores) showed that teaching cognitive learning strategies increased students' comprehension and memorization in easy and difficult Persian literature and biology lessons at an alpha level of less than 0.05 and had a positive and significant effect on reading speed in easy and difficult Persian literature and easy biology lessons. However, it had no significant effect on reading speed in difficult biology lessons. Conclusions: The findings showed that by teaching cognitive learning strategies, students' reading speed, comprehension, and retention can be increased. Accordingly, it is suggested that teachers teach cognitive learning strategies to students. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر آموزش راهبردهای یادگیری شناختی بر سرعت خواندن، درک مطلب و یادداری دروس آسان و دشوار دانش‌آموزان پسر رشته تجربی پایه دهم بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی، و از طرح نیمه‌آزمایشی گروه کنترل نامعادل استفاده شد. از بین دانش‌آموزان پسر رشته تجربی پایه دهم(دوره دوم متوسطه) تهران سال‌تحصیلی 1401-1402؛ به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی چند مرحله‌ای50 نفر ( شامل دو کلاس 25 نفری) انتخاب؛ و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شد. ابتدا در پیش آزمون سرعت خواندن، درک مطلب و یادآوری دانش‌آموزان با استفاده از زمانسنج گوشی تلفن همراه و آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته اندازه گیری شد. پس از آن؛ گروه آزمایش در 14جلسه 1 ساعتی آموزش راهبردهای یادگیری شناختی دریافت کرد. اما گروه کنترل آموزش خاصی دریافت نکرد. پس از اتمام آموزش‌ها، سرعت خواندن، درک مطلب و یادآوری آنها مجددا اندازه گیری شد. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها با تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) برای نمرات افتراقی (تفاوت بین نمرات پس‌آزمون و پیش‌آزمون) نشان داد که آموزش راهبردهای یادگیری شناختی، درک مطلب و یادداری دانش‌آموزان را در درس ادبیات ‌فارسی و زیست‌شناسی آسان و دشوار در سطح آلفای کمتر از 0.05 افزایش داده است و بر سرعت خواندن درس ادبیات فارسی آسان و دشوار و زیست‌شناسی آسان تأثیر مثبت و معنی‌داری داشته است. اما تأثیر معنی‌داری بر سرعت خواندن درس زیست‌شناسی دشوار نداشت. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد با آموزش راهبردهای یادگیری شناختی، می‌توان سرعت خواندن، درک مطلب و یادداری دانش‌آموزان را افزایش داد. براین اساس پیشنهاد می‌شود معلمان راهبردهای یادگیری شناختی را به دانش‌آموزان آموزش دهند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6155_a47072176bca825aadacf648034e124b.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 Investigating the Effectiveness of Active Physical Games Designed Based on Cognitive Skills on Attention Performance and Response Inhibition of Children with Attention Deficit/Hyperactivity Disorder بررسی اثربخشی بازی‌های فیزیکی فعال طراحی‌شده بر پایه مهارت‌های شناختی بر عملکرد توجه و بازداری پاسخ کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی 115 131 5880 10.22084/j.psychogy.2024.29560.2710 FA علی شریفی استادیار، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-6009-6823 مرضیه رحیمی دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0002-3867-8215 قاسم خیاطی دانشجوی کارشناسی ارشد، موسسه علوم اعصاب شناختی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه HSE (مدرسه عالی اقتصاد)، مسکو، فدراسیون روسیه 0009-0002-5117-7589 Journal Article 2024 07 10 Objective: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of an active physical games program designed based on cognitive skills on symptoms of attention and response inhibition in children with attention deficit/hyperactivity disorder (ADHD). Methods: The current research was quasi-experimental, consisting of experimental and control groups. The research population comprised all students with ADHD in Tehran. The sample group consisted of 26 students with ADHD, aged 8 to 12 years, selected through targeted sampling. The sample was randomly divided into two groups: a control group (15 participants) and an experimental group (11 participants). The experimental group participated in a cognitive active physical program for 10 sessions, while the control group was placed on a waiting list without receiving any intervention. To evaluate the sample group, the Conners tests, Stanford-Binet Intelligence Test, and Integrated Visual-Auditory Test (IVA) were administered. The collected data were analyzed using multivariate analysis of covariance. Results: The results indicated a significant positive effect of the intervention program on the attention and response inhibition of the experimental group (p < 0.01); however, no significant difference was observed in sustained attention among the sample group (p > 0.05). Conclusions: The findings of this study suggest that active physical games designed based on cognitive skills can positively affect attention performance and response inhibition in children with ADHD. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه بازی‌های فیزیکی فعال طراحی‌شده بر پایه مهارت‌های شناختی بر علائم توجه و بازداری پاسخ در کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی بود. روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه پژوهش حاضر را کلیه دانش‌آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیش‌فعالی شهر تهران تشکیل می‌دادند. گروه نمونه پژوهش حاضر را 26 نفر دانش‌آموز دارای اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی در دامنه سنی 8 تا 12 سال که با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده بودند، تشکیل دادند. گروه نمونه به شکل تصادفی در دو گروه کنترل (15 نفر) و آزمایش (11 نفر) جایگماری شدند. گروه آزمایش در یک برنامه فیزیکی فعال شناختی به مدت 10 جلسه تحت آموزش قرار گرفتند. گروه کنترل نیز در این بازه زمان بدون دریافت هیچ‌گونه مداخله‌ای در لیست انتظار قرار گرفتند. به‌منظور ارزیابی گروه نمونه از آزمون‌های کانرز، آزمون هوش استنفورد-بینه و آزمون یکپارچه دیداری- شنیداری (IVA) استفاده شد. داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: نتایج حاکی از تأثیر مثبت معناداری برنامه مداخله بر روی توجه و بازداری پاسخ گروه آزمایش بود (0.01>p) با این وجود تفاوت معناداری در توجه پایدار گروه نمونه مشاهده نشد (0.05<p). نتیجه‌گیری: یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که بازی‌های فیزیکی فعالِ طراحی‌شده براساس مهارت‌های شناختی می‌توانند تأثیر مثبتی بر عملکرد توجه و بازداری پاسخ کودکان با اختلال نارسایی توجه/بیش فعالی برجای بگذارند.

https://asj.basu.ac.ir/article_5880_055e31fa43e652cb4ab6c0ee845c8d36.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 The Effect of Transcranial Direct Current Stimulation of the Visual Cortex on Spatial and Timing Errors of Tapping Movements in the Classical Ebbinghaus Illusion تأثیر تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای قشر بینایی بر خطاهای فضایی و زمانبندی حرکت ضربه‌زنی به اهداف در شرایط توهم بینایی کلاسیک ابینگهاوس 133 155 6123 10.22084/j.psychogy.2025.30192.2748 FA فاطمه جعفری کارشناسی ارشد، رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-1581-5408 محمدرضا دوستان استادیار گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-1581-5408 اسماعیل صائمی دانشیار گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی ، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-2265-9482 Journal Article 2024 11 25 Objective: Human visual size perception is not always a faithful representation of the physical environment, but is heavily dependent on the surrounding context. The aim of the present study was to investigate the effect of transcranial direct current stimulation of the visual cortex on spatial errors and timing of tapping movements in the classical Ebbinghaus illusion. Methods: The present study was quasi-experimental and fundamental in its purpose. Thirty-two university students aged 18 to 28 voluntarily participated in the study (real, 16 and sham, 16). In the pre-test, participants performed a dual-target tapping task in four different Ebbinghaus illusion conditions. These conditions included two temporal rhythms and two movement directions (horizontal and vertical). Timing error and spatial error were measured. Then, for four consecutive days, transcranial direct current stimulation was applied to the primary visual cortex (V1) in the real group and sham stimulation was applied in the sham group. One day after the last stimulation session, a post-test was performed, and three days later, a follow-up test similar to the pre-test was performed. Friedman and Wilcoxon statistical methods were used at a significance level of 0.05. Results: The results showed that when performing movement in the Ebbinghaus illusion condition, spatial and timing errors did not differ in the horizontal and vertical conditions. Applying tDCS reduced the timing and spatial error in performing the rhythmic tapping task with the Ebbinghaus illusion context (p<0.05). Conclusions: Considering the effect of the Ebbinghaus visual illusion on spatial and temporal errors of continuous movement, the hypothesis of separation of the two visual-cognitive and motor streams is questioned. Also, considering the effect of anodal tDCS on the V1 area and the reduction of spatial and temporal errors in the performance of motor .tasks, it is suggested to use this method in tasks that require the use of visual accuracy هدف: ادراک اندازۀ بینایی انسان همیشه یک نمایش صادقانه از دنیای فیزیکی نیست، بلکه به‌شدت به‌زمینه اطراف متکی است. هدف پژوهش حاضر، تأثیر تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای قشر بینایی بر خطاهای فضایی و زمانبندی حرکت ضربه‌زنی به اهداف در شرایط توهم بینایی ابینگهاوس بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی و از لحاظ هدف از نوع بنیادی بود. 32 دانشجوی دانشگاه با دامنة سنی 18 تا 28 داوطلبانه در پژوهش مشارکت کردند (تحریک واقعی، 16 نفر و تحریک ساختگی، 16 نفر). در پیش‌آزمون شرکت‌کنندگان تکلیف ضربه‌زنی به اهدافِ دوگانه را در چهار شرایط مختلف توهم ابینگهاوس انجام دادند. این شرایط شامل دو ریتم زمانی و دو جهت حرکت (افقی و عمودی) بود. خطای زمان‌بندی و خطای فضایی اندازه‌گیری شد. سپس، طی چهار روز متوالی در گروه واقعی تحریک جریان مستقیم فراجمجمه‌ای بر ناحیه قشر بینایی اولیه (V1) و در گروه شم، تحریک به‌صورت ساختگی اعمال شد. یک روز پس از آخرین جلسه تحریک، پس‌آزمون و سه روز بعد آزمون پیگیری مشابه با پیش‌آزمون به‌عمل آمد. از روش‌های آماری فریدمن و ویلکاکسون در سطح معنی‌داری 05/0 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در هنگام انجام حرکت در شرایط توهم ابینگهاوس، خطاهای فضایی و خطاهای زمان‌بندی در شرایط افقی با عمودی تفاوت نداشت. اعمال tDCS باعث کاهش خطای زمان‌بندی و خطای فضایی در اجرای تکلیف ضربه‌زنی ریتمیک با پس‌زمینة توهم ابینگهاوس شد(05/0p<). نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیر توهم بینایی ابینگهاوس، بر خطاهای فضایی و زمانی حرکت مدوام، فرضیۀ تفکیک دو مسیر بینایی شناختی و حرکتی مورد تردید قرار می‌گیرد. همچنین با توجه به اثرگذاری tDCS آنودال بر ناحیه V1 و کاهش خطاهای فضایی و زمانی در اجرای تکلیف حرکتی، پیشنهاد می‌شود در تکالیفی که نیازمند استفاده از دقت بینایی هستند، از این روش استفاده شود.

https://asj.basu.ac.ir/article_6123_4ca82b2a861f70cd15d83085b000dbde.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 Comparison of the Effectiveness of Emotional Regulation Therapy and Adolescent-Centered Mindfulness Therapy on Emotional Regulation and Emotions of female students involved in Academic Procrastination مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم هیجان و ذهن‌آگاهی نوجوان‌محور بر تنظیم هیجانی و تعادل عاطفی دانش‌آموزان دختر درگیر با اهمال‌کاری تحصیلی 157 174 6062 10.22084/j.psychogy.2025.30341.2761 FA فاطمه باغبان دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران 0009-0001-4423-9756 طیبه شریفی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران محمد قاسمی پیربلوطی استادیار گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی،شهرکرد، ایران 0000-0001-7755-1781 Journal Article 2024 12 29 Objective: The aim of this study was conducted with the aim of comparing the effectiveness of emotional regulation therapy and adolescent-centered mindfulness therapy on emotional regulation and emotional balance of female students involved in academic procrastination. Methods: The research method was a quasi-experimental pre-test-post-test type with a control group and a follow-up period. The research community was female students involved in academic procrastination in Isfahan in 2024. 60 students were selected convenience sampling from the mentioned society and randomly assigned to two experimental groups and one control group. The research tools were John and Gross' emotion regulation questionnaire (2004) and Diener et al.'s emotional balance scale (2010). The first experimental group received emotion regulation training and the second experimental group received adolescent-centered mindfulness therapy in the form of 8 sessions. The results were analyzed by variance with repeated measurements and SPSS26. Results: The results showed that in the post-test and follow-up stages, there is no difference in the variables of re-evaluation, suppression and emotional balance between the two experimental groups; But there is a difference between the test groups and the control group (P<0.05). Conclusions: Adolescent specialists can use two approaches of emotion regulation and adolescent-centered mindfulness therapy in order to improve emotion regulation strategies and increase the emotional balance of adolescents. هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش تنظیم‌هیجان و ذهن‌آگاهی نوجوان‌محور بر تنظیم‌هیجانی و تعادل عاطفی دانش‌آموزان دختر درگیر با اهمال‌کاری تحصیلی انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری بود. جامعه‌ی پژوهش، دانش‌آموزان دختر درگیر با اهمال‌کاری تحصیلی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1402-1403 بودند. از جامعه‌ی مذکور 60 دانش‌آموز به‌صورت دردسترس انتخاب و تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه گمارش شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه تنظیم‌هیجان جان و گراس (2004) و مقیاس تعادل عاطفه دینر و همکاران (2010) بود. گروه آزمایش اول، آموزش تنظیم‌هیجان و گروه آزمایش دوم، آموزش ذهن‌آگاهی نوجوان‌محور را در قالب 8 جلسه دریافت نمودند. نتایج با استفاده از تحلیل‌واریانس با اندازهگیری‌مکرر و نرم‌افزار 26SPSS بررسی شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد در مراحل پس‌آزمون و پیگیری در متغیرهای ارزیابی مجدد، فرونشانی و تعادل عاطفی بین دو گروه آزمایش تفاوتی وجود ندارد؛ اما بین گروه‌های آزمایش با گروه گواه تفاوت وجود دارد (05/0>P). نتیجه‌گیری: متخصصان حوزه‌ی نوجوان می‌توانند به‌منظور اصلاح راهبردهای تنظیم هیجان و افزایش تعادل عاطفی دانش‌آموزان از دو رویکرد تنظیم‌هیجان و ذهن‌آگاهی نوجوان‌محور استفاده نمایند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6062_09ccf3183d9e90e5ae1f425d5f9b2c00.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 Presenting a Model based on the Relationship Between Academic Self-Efficacy and Academic Enthusiasm and Academic Procrastination with the Mediating Role of Academic Burnout ارائه مدلی براساس رابطه خودکارآمدی تحصیلی با اشتیاق تحصیلی و اهمال کاری تحصیلی با نقش میانجی فرسودگی تحصیلی 175 191 6124 10.22084/j.psychogy.2025.30429.2765 FA احمد امانی دانشیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0000-0002-1442-7617 سرگل علیمرادی کارشناسی ارشد رشته مشاوره، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 0000-0002-1442-7617 Journal Article 2025 01 19 Objective: Paying attention to the effective factors in academic performance has been the focus of education experts and higher education system for many years. This research was done with the aim of presenting a model based on the relationship between academic self-efficacy and academic enthusiasm and academic procrastination with the mediating role of academic burnout in secondary school female students Kermanshah. Methods: The method of the current research is correlational and path analysis. The research population includes all female students of the second secondary school who were studying in Kermanshah in the academic year of 1400-1401. The research sample consisted of 300 female students who were selected by cluster random sampling method and responded to self-compassion questionnaire, procrastination assessment scale, academic enthusiasm questionnaire and academic burnout questionnaire. Results: Data analysis showed that the educational self-efficacy model has a good fit. Also, this model showed that academic enthusiasm has a positive relationship with academic self-efficacy and procrastination hasa negative relationship with academic self-efficacy. Also, the indirect effect of academic enthusiasm and procrastination with the mediation of academic burnout is significant. Conclusions: By confirming the mediating role of academic burnout and the effective role of academic enthusiasm in increasing students' self-efficacy, there is a need to implement effective therapeutic solutions such as self-efficacy training on these students. هدف: فرسودگی تحصیلی یک مشکل مهم مرتبط با عملکرد ضعیف تحصیلی است. ادبیات مربوط به رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و فرسودگی تحصیلی دانشجویان نسبتاً محدود است. بر همین اساس، هدف این پژوهش ارائه مدلی براساس رابطه خودکارآمدی تحصیلی با اشتیاق تحصیلی و اهمال کاری تحصیلی با نقش میانجی فرسودگی تحصیلی در دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم کرمانشاه صورت گرفت. روش: روش پژوهش حاضر همبستگی و از نوع تحلیل مسیر است. جامعه پژوهش شامل تمام دانش‌آموزان دختر دوره متوسطه دوم است که در شهر کرمانشاه در سال تحصیلی 1401-1400 مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل 300 نفر دانش‌آموز دختر بودند که با روش نمونه‎گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب و به پرسشنامه خودکار آمدی، مقیاس ارزیابی اهمال کاری، پرسشنامه اشتیاق تحصیلی و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی پاسخ دادند. یافته‌ها: بررسی ضرایب مسیر نشان داد که اثر اهمال کاری تحصیلی (339/0-=β و 001/0=P) و فرسودگی تحصیلی (186/0-=β و 001/0=P) بر خودکارآمدی دارای اثر منفی و اشتیاق تحصیلی (488/0=β و 001/0=P) بر خودکارآمدی دارای اثر مثبت و مستقیم است. تعیین معناداری اثر غیرمستقیم نیز حاکی از آن است که فرسودگی تحصیلی نقش میانجیگری بین اشتیاق تحصیلی و اهمال‌کاری با خودکارآمدی تحصیلی (05/0P<) دارد. نتیجه‌گیری: با تایید نقش واسطه‌ای فرسودگی تحصیلی و نقش موثر استیاق تحصیلی در افزایش خودکارآمدی دانش‌آموزان، نیاز است تا راهکارهای درمانی مؤثری مانند آموزش خودکارآمدی بر روی این دانش آموزان صورت گیرد.

https://asj.basu.ac.ir/article_6124_b16e8712b35e498857df08af3944b127.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 The Effect of Executive Functions Skill Training on Cognitive Flexibility and Mindfulness of Students with Low Vision اثربخشی آموزش مهارت کارکردهای اجرایی بر انعطاف‌پذیری شناختی و ذهن‌آگاهی دانش‌آموزان کم‌بینا 193 209 6109 10.22084/j.psychogy.2025.30828.2782 FA ویدا غفاری پله‌شاهی دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0009-2366-3548 محمد عاشوری دانشیار، گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیاز خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-1685-2932 Journal Article 2025 04 17 Objective: The present study aimed to investigate the effectiveness of executive function skills training on cognitive flexibility and mindfulness of students with low vision. Methods: The study method was quasi-experimental with a pre-test, post-test design with a control group. The statistical population included all students with low vision of Alborz province in the academic year of 2023-2024. The research sample included 30 students with low vision who were selected by the convenience sampling method and randomly replaced in a control an experimental group (15 students in each group). The intervention was carried out twice a week in 7 sessions 45 minute for the experimental group, while the control group did not receive this training. The research tools included the Cognitive Flexibility Questionnaire of Dennis & Vander Wal (2010) and the Multifaceted Mindfulness Questionnaire of Baer et al. (2006). The study data were analyzed by univariate and multivariate analysis of covariance. Results: The results indicated that executive function skills training had a significant and positive impact on the cognitive flexibility and mindfulness of students with low vision and the effect size of each was 44 and 51% respectively. Conclusions: Executive function skills training improved cognitive flexibility and mindfulness skills in students with low vision. Therefore, psychologists and teachers can use this intervention to improve cognitive flexibility and mindfulness of these students. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت کارکردهای اجرایی بر انعطاف‌پذیری شناختی و ذهن‌آگاهی دانش‌آموزان کم‌بینا انجام شد. روش: روش پژوهش از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان کم‌بینای استان البرز در سال تحصیلی 1402-1403 می‌شد. نمونه پژوهش شامل 30 دانش‌آموز کم‌بینا آموزشگاه نابینایان پویا بود که به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در یک گروه کنترل و یک گروه آزمایش (در هر گروه 15 دانش‌آموز) جایگزین شدند. مداخله هفته‌ای 2 بار در 7 جلسه 45 دقیقه‌ای برای گروه آزمایش اجرا شد در حالی که گروه کنترل این آموزش را دریافت نکردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و همکاران (2010) و پرسشنامه چندوجهی ذهن‌آگاهی بائر و همکاران (2006) بود. داده‌ها با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت کارکردهای اجرایی بر انعطاف‌پذیری شناختی و ذهن‌آگاهی دانش‌آموزان کم‌بینا تاثیر مثبت و معناداری داشت (001/0>P) و اندازه اثر هر یک به ترتیب 44 و 51 درصد بود. نتیجه‌گیری: آموزش مهارت کارکردهای اجرایی سبب بهبود مهارت‌های انعطاف‌پذیری شناختی و ذهن‌آگاهی دانش‌آموزان کم‌بینا شد. بنابراین، روانشناسان و معلمان می‌توانند برای بهبود انعطاف‌پذیری شناختی و ذهن‌آگاهی این دانش‌آموزان از این مداخله استفاده کنند.

https://asj.basu.ac.ir/article_6109_27b09e189a405b6cca6ddd7ec869c143.pdf

دانشگاه بوعلی سینا راهبردهای شناختی در یادگیری 2423-7906 13 24 2025 06 22 Predicting Cyberbullying Based on Moral Development and Interpersonal Sensitivity with the Mediating Role of Coping Styles پیش‌بینی قلدری سایبری بر اساس رشد اخلاقی و حساسیت بین فردی با نقش میانجی سبک‌های مقابله‌ای‌ 211 226 6161 10.22084/j.psychogy.2025.31080.2801 FA کامران شیوندی چلیچه دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران 0000-0003-3427-4627 ریحانه تابش دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران افسانه بالاوندی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران فرشته لطفی سرابی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2025 06 03 Objective: With the widespread use of digital technologies and social media, cyberbullying has emerged as a serious concern among adolescents, posing significant threats to their mental health. Accordingly, the present study aimed to predict cyberbullying based on moral development, interpersonal sensitivity, and coping styles. Methods: The research employed a descriptive-correlational design. The statistical population included all high school students in Badreh County, Ilam Province, during the 2024–2025 academic year, from which 250 students were selected using cluster random sampling. Data were collected using the Cyberbullying Scale (Antoniadou et al., 2016), the Moral Development Questionnaire (Manavipour, 2012), the Interpersonal Sensitivity Measure (Boyce & Parker, 1989), and the Coping Styles Questionnaire (Billings & Moos, 1984). The data were analyzed using Pearson correlation and path analysis through SPSS-24 and AMOS-24 software. Results: The findings indicated that the proposed model demonstrated a good overall fit (CFI = 0.99, RMSEA = 0.047, NFI = 0.98). Moral development (β = – 0.15, p < 0.02) and interpersonal sensitivity (β = 0.85, p<0.04) were not directly associated with cyberbullying; however, the mediating role of coping strategies was confirmed. Accordingly, both moral development and interpersonal sensitivity predicted cyberbullying indirectly through coping strategies. Conclusions: The relationship between moral development and interpersonal sensitivity with cyberbullying is mediated by coping styles; therefore, effective educational interventions targeting cyberbullying should simultaneously focus on enhancing adolescents’ coping skills and fostering their moral and social capacities. هدف: با گسترش استفاده از فناوری‌های دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی، قلدری سایبری به یکی از چالش‌های جدی در میان نوجوانان تبدیل شده که تأثیرات مخربی بر سلامت روان آن‌ها دارد. در همین راستا، پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی قلدری سایبری بر اساس رشد اخلاقی و حساسیت بین فردی با نقش میانجی سبک‌های مقابله‌ای‌ انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهرستان بدره استان ایلام در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از این میان تعداد 250 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای مورد مطالعه قرار گرفتند. گردآوری داده‌ها با استفاده از مقیاس قلدری سایبری (آنتیادو و همکاران، 2016)، پرسشنامه رشد اخلاقی (معنوی‌پور، 2012)، پرسشنامه حساسیت بین‌فردی (بایس و پارکر، 1989) و سبک‌های مقابله‌ای (بیلینگز و موس، 1984) انجام شد. داده‌های جمع‌آوری شده، با استفاده از آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر به ترتیب در نرم‌افزارهای SPSS-24 و Amos-24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که به طور کلی مدل از برازش خوبی برخوردار است (99/0CFI=، 047/0RMSEA=، 98/0NFI=). رشد اخلاقی (۰2/۰>P، 15/0-=β) و حساسیت بین‌فردی (۰4/۰>P، ۰85/۰=β) به طور مستقیم با قلدری سایبری رابطه نداشتند اما نقش میانجی راهبردهای مقابله‌ای تایید شد و رشد اخلاقی (۰2/۰>P، 15/0-=β) و حساسیت بین‌فردی (۰4/۰>P، ۰85/۰=β) به طور غیرمستقیم قلدری سایبری را پیش‌بینی کردند. نتیجه‌گیری: رابطه میان رشد اخلاقی و حساسیت بین‌فردی با قلدری سایبری از طریق سبک‌های مقابله‌ای معنا می‌یابد؛ از این‌رو، مداخلات آموزشی مؤثر برای پدیده قلدری سایبری، مستلزم توجه هم‌زمان به ارتقای مهارت‌های مقابله‌ای و پرورش ظرفیت‌های اخلاقی و اجتماعی در نوجوانان است.

https://asj.basu.ac.ir/article_6161_5bf73bc6c6e6775d472621264309a88b.pdf